Avrupa ve Güney Amerika pazarlarındaki başarısını ABD'de de tekrarlamak ve hızlı büyüyen Çin'in ikinci büyük bira üreticisi Tsingtao'da yüzde 27 hissesi bulunan Anheuser-Busch kanalıyla bu ülke pazarına da girmek isteyen Inbev'in önünde teklifini yükseltmek ya da rakip yönetimin onayı olmaksızın hissedarların desteğini aramak seçenekleri bulunuyor.

Stella Artois, Beck's ve Brahma markalarının sahibi Inbev, Anheuser-Busch'la birleşme hedefini gerçekleştirirse küresel markalarına Budweiser'ı da ekleyerek yaklaşık 87 milyar dolarlık piyasa değeriyle dünyanın en büyük bira üreticisi haline gelecek.

Bu arada Inbev'in, Anheuser-Busch'un anonim şirket kaydının bulunduğu ABD'nin Delaware eyaletinde "hissedarların yasal işleme gerek duymadan yönetimi devirebileceklerinin tespiti" davası açması, şirketin birleşmenin gerçeklemesi için teklifini yükseltme yerine rakip hissedarların onayını arayacağı beklentisini güçlendirdi.

Pois é. Desembarquei há pouco aqui em Brasília e já começo a sentir os efeitos disso (temperatura alta, umidade baixa e trânsito caótico do aeroporto até meu trabalho). Não que lá no Rio não tenha os mesmos problemas (iiii, a umidade lá é alta :) ), mas toda vez que tenho que me despedir da cidade o sofrimento é parecido. Sei lá, sempre quero mais, sempre tem algo novo para ver, fazer, conhecer... Por exemplo, ontem (22), deixei de lado o percurso predileto Barra-Lebon-Ipanema-Copacabana e passei o dia conhecendo a Zona Oeste da cidade.  Apesar do tempo nublado, deu para conferir a beleza das praias de Mangari e Prainha (também chamada de Macumba). E, sim, tinha muita gente por lá fazendo esse tipo de magia, talvez seja por isso o nome. Seguindo adiante, fui parar em um local maravilhoso, chamado Barra de Guaratiba. E, digo, sem nenhum exagero: parece uma ilha grega, só que com casinhas pretas e não brancas como as da Grécia. O visual? Uma reserva ambiental do Exército Brasileiro, com águas à la Caribe. Ao subir as ruas estreitas do município, é até dificil acreditar que você está há poucos km de uma cidade com quase oito milhões de habitantes. No meio do passeio a fome bateu e um restaurante muito conhecido na região foi a melhor pedida: quem não foi, indico o Bira, famoso por receber, advinhem, gente famosa por lá. Não é para menos, a vista é fenomenal, absurdamente fenomenal. Para terminar o final de semana no Rio de Janeiro, nada melhor que um passeio a pedra do Arpoador (eu tenho uma caída pela Zona Sul, não adianta). Você confere as fotos das praias da Zona Oeste do Rio aqui.  

Avrupa Futbol Şampiyonası'na ilk kez katılan ve grubundaki ilk maçında Hırvatistan'a 1-0 yenilen Avusturya, Perşembe günü Viyana'da Polonya ile ardından da Pazartesi günü Almanya ile karşı karşıya gelecek.

Sen drog vi till Unik´s hårsalong för att fixa håret på Dijana och bror. Efter det drog vi hem. Detta var lite kort information om vad som hände Torsdagen 2008-06-05. En mycket härlig dag.

Sov Gott / Henka

Dangarembga: Zimbabwe is a very complex issue. I think one of the most common misconceptions is that everything would work out in my country if President Mugabe were removed from office. This is a frighteningly simplistic and reductionist way of looking at a problem that has historical antecedents stretching back over a century. It is very unfortunate that some of our major opposition parties take this position because I think that such an over-simplification prevents the level of analysis we require to come up with solutions.To be fair to oppositions, though, it does too often seem as though the attainable goals are goals we set against each other. Nevertheless, there are a host of contextual factors that need to be put into the equation, and these contextual factors also include our own Zimbabwean pre-colonial, colonial, and neo-colonial idiosyncracies. These contextual factors determine a lot of people’s behaviours, including those behaviours that perpetrate abusive and repressive systems.

Listen to this: "Crude egoism and materialism, and an inability to conceptualize and work towards a common national good." Vaudze, mwana wamai! This is the dreadful question Valerie Tagwira raises as well towards the end of Uncertainty of Hope, when the narrator wonders whether the country will ever be able to return to a normal state even after the present situation has settled.

The Zimbabwean's "inability to conceptualize and work towards  a common national good" may even translate to the inability to work towards a common "diasporic good" that seems evident out here. The only time we seem to have a serious natonal interest while abroad is when we do the materialistic Zim Expo chaos often controlled by the Western Unions and whatever other interests; and what's up with the Miss Canada-Zimbabwe, Miss Britain-Zimbabwe and Miss USA-Zimbabwe craze that takes away from us focusing on issues that matter? Ah, at least we get to kick soccer balls and show off our diasporic acquistions at such gatherings!

Back to Dangarembga. Often very quiet in the literary world (Does she even do book signings?) she surfaces once in a while either with a new novel or the occasional interview, but when she does so, expect a lot of sense to come out her.  Her upcoming novel Bira seems promising, and a reader who will acquire all three of the books in the trilogy would have gotten quite a  treat.

------------------

PANTAI BIRA

Oleh : DG.LIMPO

ini tentang
kisah asmara
gadis
perempuan berambut panjang
berparas cantik rupawan
disuatu tempat yang indah
pantai bira

gadis
memiliki cinta
lelaki pujaan hatinya
bertemu di pantai bira
menautkan hati mereka
memadu kasih dan mengikat janji

malam ini
bagaikan deburan ombak
yang menghantam pantai bira
perasaan gadis gundah gulana
mengharap kisah kasihnya
akan berakhir bahagia

malam ini cinta
lelaki pujaannya
mendekap dan memanja
perempuan lain dalam tidurnya
melupakan gadis dan janjinya

esoknya
angin pantai bira
membawa kabar kepada gadis
tentang perempuan lain cinta
lelaki pujaan hatinya

saat matahari mulai turun
dari puncak singgasananya
gadis menuju ke pantai bira
apa daya tak menemukan cinta
lelaki pujaan hatinya

airmata gadis menetes
jatuh dipasir putih
ombak dipantai bira
menyapu pantai
dan menghapus
bulir airmata gadis
yang jatuh

gadis lelah menunggu
mengharap cintanya kembali
duduk dibawah nyiur melambai
tiupan angin pantai bira
membelai kulitnya
deburan ombak pantai bira
menghibur hatinya
kilauan cahaya matahari
menuju peraduannya indah
bagaikan kilauan emas
gadis terbuai oleh
rayuan pantai bira
hingga lupa akan
cinta-nya

(daeng limpo, pantai bira, Bulukumba 1996)

Almanya için pasaport kontrolünden geçerken yaşadıklarımı blog yazısı yazmam uğursuz geldi, Almanya'ya girişte de fazla uygun vizem gereksizce uzun incelendi.

Hannover'e indiğimiz andan itibaren mükemmel bir bahar havası bizimleydi.

Ekstra Turizm adlı seyahat acentasının görevlileri bizi yeni model bir Mercedes-Benz S350 ile karşılayınca kalacağımız ev de şato falan olur diye tahmin ettim ama Filistin'li iki kardeşin dairesi, mütevazı bir oğrenci evinden daha fazla olanak sunmuyordu bize. Evin en güzel tarafı neredeyse tüm eşya ve mobilyaların Ikea'dan alınmış olması ve İnci'yle benim bu eşyalara fazlasıyla aşinalık duymamızdı.

Akşamüstü kentin değişik, huzurllu ritmi insanı rahatlatıyordu.

Sokakta ışıklandırılmış cam tuğla banklar.

CeBIT'in yapıldığı Messe fuar alanına tek metroyla gidebiliyorduk ve durak da burnumuzun dibindeydi. Hannover merkeze ise yürüyerek 20-30 dakika mesafedeydik ve hiç taksiye binmeyip bol bol antrenman yaptık. Hannover ufak, sakin ve şirin bir kent. Fazlasıyla derli toplu, yardımsever Türklerle dolu. Örneğin gittiğimiz çok methedilen bir İtalyan lokantasında çalışan Türk kızı garsonumuz, aynı lokantanın mutfağında çalışan diğer Türklerden selamlar getirerek sundu şahane yemeklerimizi. Bir çok dükkanda da kendi kendimize sorduğumuz sorulara kulak kabartıp cevap veren ya da Türk olduğumuzu daha biz konuşmaya başlamadan önce anlayıp bize yardım etmeye koyulan sevimli Hannover Türklerine buradan sevgiler...

Messe kulesi.

Açılıştan kısa bir süre önce koridorlara serilecek halılar hala sıralarını bekliyor.

Fuar alanı gerçekten de devasa bir büyüklükteydi. Tüm o hummalı çalışmalar, insanı fevkalade şaşırtan hızda kuruluveren standlar, arkaplanda kusursuz işleyen altyapı etkileyiciydi. Öte yandan CeBIT'in eski heyecanı kalmamış biz son kullanıcılar için, o da ayrı bir gerçek. Artık en büyük standlar Telekom şirketlerinin ya da bizim adını bile bilmediğimiz bazı teknoloji şirketlerinin.

Kuzey girişindeki bayrak direkleri.

Bizim standın yer aldığı hol.

Hannover'e gelmişken bol bol domuz sosisi yiyip koca koca bardaklarda biralarımızı da içmeyi ihmal letmedik tabii ki. Özellikle son akşam yemeğimizi yediğimiz ve fuarın açılışından bir gün önce olduğu için tıka basa Tayvanlı dolu olan Beergarten'da nefis bölgesel baharatlı sosisler yedik ve lıkır lıkır da bira içtik.

İnci'yle biralarımızı devirirken.

Dört günün sonunda işimizi güzel ve doğru bir şekilde yapmış olmanın tatmini ve sürekli yürümenin verdiği yorgunlukla bitkin bir şekilde ülkemize döndük. Dönüş yolunda yedi şişe içki taşıyarak ayrı bir rekora imza attığım seyahat oldu bu aynı zamanda. Bir de şunu çok iyi öğrendik; Almanya'da yabancı dil bilmeye gerek yok, metro bileti otomatlarında bile Almanca, İngilizce ve Fransızca'nın yanında dördüncü dil olarak Türkçe seçeneği var çünkü!

Batı çıkışından ulaştığımız metro durağında akşam sıkıntısından sanata vurdum kendimi.

Üçüncü günün sonunda bu haldeydim ve fotoyu çekerken gayet normal göründüğümü zannediyordum.