- 3. adım dünya şampiyonluğu mu, ilk iki adım, türkiye ve avrupa şampiyonluğu olmalı herhalde)

- Hayır!  şöyle söyleyeyim, kafadan 3 adım dünya şampiyonluğu ve bi de 3 adım kafadan dünya şampiyonluğu, mümkün değil mi- bu iğne)

- Düzenli olarak antremanlara gelmenizi öneririm öncelikle-bu da çuvaldız)

- üstün adam olmak değil altın adam olmak isterim bre uzman kişi- bu da çuvaldıza iğne)

- gümüşü sev- iğneyle çuval dikilmez)

(Post-modern diyalogların özünde bi yavşaklık var sanki, post-modernizm: hakikatin yavşak gerçeklik söylemi, bi kaç taşı da gediğine oturttu, (olması gerekeni gösteren bir kılavuz gibi değil de olanı gösteren bir analiz olarak bakılırsa ders çıkarılabilir, mutlak ölünce miras yavşaka kaldı, biraz eleştirel, biraz kinik, biraz yabancılaşmış, biraz hedonist ve özgürlükçü, biraz dokunmamacı-nihilist, biraz yıkıcı, biraz anlamsız, biraz anlamlı vs vs...

anlamı anlamsızlığa boğabilirsin, ya anlamsızlığı anlama boğmak, bir büyü gibi, bir kehanet! Aslında burada bir çarpışma var, birisi:- zorlama! anlamsızlığa anlam yükleyemezsin der, diğeri: - yük taşımayı sevmem der, anlam yüklersin de sen, seve seve anırırsın o yükü taşırken...

eşek anırdı

(cilalı ilk çağ, demir ilk çağı, ortaçağ- iki ileri bi geri çağı, yeni çağ, yakın çağ, hadi uzay çağı-uzay bizim için devasa bi fantezidir, ve şimdii belki çağı)

bir anarşist bireye farklı bir yerden bakıyordu, ne Tanrı, ne aile, ne devlet. Özgürlük; üzerindeki otoriteden bağımsızlaşmayı da içermez mi, bir bireyin kara yazgısı değil mi ölümün yaşam üzerindeki otoritesini aşamamak, (bu farkındalığa melankolinin kapısı diyorlar), özgürlük yalnızlık pahasına elde edilmiyor mu,,, bireyin en büyük hapishanesi kendisi değil mi,,,

-----------------------------------------------

 (duygulandım)

en bene sordu

neydi tuttuğun balık

kavuniçi balığı dedim

çölde bi kavun bulmuştum, balığı içinden tutmuştum...

(daha da yan bakabilirim, en yan bakabilirim:

-          çölde bi balık bulmuştum, içine kavun sokmuştum

-          ohaa

-          yaa photoshopla yaptım be, sizin içiniz fesat.

-          Sonuç?

-          YOK!

İnsan psikolojisi herşeyden önce zihinsel bir süreç.Psikolojik hastalıklar aslında halk diliyle tabir edilen biçimde “hastalık hastası olma” hali diyebiliriz.Öncelikle kendimizle ilgili teşhislerde bulunurken insanın tabiatını iyi tanımalıyız.Nasıl yeni bir makine , alet her neyse aldığımızda öncelikle kullanmasını öğrenirsek , öğrenmeden kullandığımız zaman bozacağımızın farkında isek,kendimizi de kullanmadan önce -ki insan kendini kendini yapan ve kullanan bir varlıktır- kendimizi tanımalı, öğrenmeliyiz.Ama insan makine değildir ki her şey teoride ki gibi uygulansın.Dünya da ne kadar insan var ise o kadar alem var.Her insan bireyi ayrı bir dünya-okunması gereken-.Yine de benzer özelliklerimizde çok fazla diyebiliriz.Her insan sever ,üzülür ,düşünür,korkar, kıskanır, bencilleşir…..

 Her birey olarak bizde insan tabiatına sahip olduğumuza göre insanın tabiatını tanımalıyız. İnsan tabiatı gereği gerilimlere ve dualist -ikili -bir yapıya sahip.İnsan benliğinde çatışma yaşayan bir varlıktır.Bunu kabul etmeliyiz bir insan bireyi olarak.Çatışmasız insan olmaz.Çatışma zaten insanda vardır,diğer varlıklar bunu yaşamaz.Eğer bunu kabul edersek,benimsersek bir çok sorunumuzu ‘sorunsallaştırma’yacağız.İçinden çıkılmaz gibi görüp sorunlarımızla aramızda duvar örmeyeceğiz.Sorun demek İnsan demek.Sorumsuz insan olabilir ama sorunsuz insan olmaz.Zaten sorumsuzlukta bir sorundur.İnsanda sorun bitmez sadece değişir.

İşte önemli olan kendimizin, tabiatımızın farkında olarak ,deve kuşu gibi kafamızı benliğimize gömüp kendimizden başka sanki kimse sorun yaşamıyormuş gibi bakmadan her insan teki olarak bizde sorunlarımıza müdahale etmeye çalışmalıyız.Zaten psikolojik problemler abartıdan öte bir şey değildir.İnsan bir şeyi pire iken deve yapar.Aslında piredir ama o deve olduğunu zannederek deve haline getirir.Ama insan olduğumuz için de bu kaçınılmaz; ‘Abartı’ var tabiatımızda.Önemli olan bu tabiatımızı görüp abartmamaya çalışmak, her şeye olduğu gibi bakmaya çalışmak.

İşte burdan da şu sonuç çıkarılabilir; İnsan olarak eğitilebilir varlıklar olduğumuz.İnsan olarak kendi kişiliğimizi eğitme şansına sahibiz.Sivri yönlerimizi törpüleyebiliriz, eğri yönlerimizi doğrultabiliriz ,çarpık bakışlarımızı düzeltebilir,aşırı ve gereksiz yoğunlaşmalarımızı azaltabiliriz.Tabi burada eğitim derken sadece örgün eğitimden bahsetmiyorum.Kişiliğimize katkı sağlayabilecek her çabadan bahsediyorum.Aslında şu doğru değil; insanın sorunlarını kategorize ederken psikolojik sorunlar aslında normal insanlarda olmayan sorunlardanmış gibi görmek.Bu doğru bir bakış açısı değil.Her insan bireyinin psikolojisi olduğuna göre psikolojik sorunlar olarak insana ayrı bir başlık açmaya gerek yok.Çünkü insan bir bütündür her şeyiyle.Parçalamak çok doğru değil.Bütünü görmeden ,değerlendirmeden direkt parçaya müdahale etmeye çalışmak başım ağrıyor diye başı toptan kesmeye benzer.Oysa ağrının sebebi tek değildir.Bir çok etken olabilir.Genel anlamda çok ileri ,uç ,çok şiddetli sorunlar olmadıktan sonra her insan bireyi kendi sorunlarını kendi aşabilir diye düşünüyorum.Ki sorun olarak kabul edilen bir çok olgu da çok normal diyebeleceğimiz her insanın psikolojisinden geçen- kimisi dillendirir kimisi dillendirmez - normal olgular olarak görüyorum. saygılarımla…

Her insanın çıkıp geldiği kaynak ortaktır, hepsinde: Anneler. Ancak şunu unutmamalıyız ki her insanın ayrı bir dünyası bir yaşama biçimi ve bir söylem tarzı vardır. Birimizi diğerinden ayıran “kırmızıçizgiler” vardır. Yapımız gereği diğer insanları anlayıp kavrama yeteneğimiz vardır. Ancak bu sınırlı bir anlayış ve kavramadır. Gözlemleyebildiğimiz, tahlil edebildiğimiz kadarla sınırlı bir anlayıştır bu. Bir insanı ancak kendisi açıklayabilir, yorumlayabilir.

Çocuklar öncellikle yaşadıkları ailede anne ve babasını anlayıp yorumlayarak, taklitle işe başlar hareketlerine, bu düzlemde çekidüzen verir. Sonra yakın çevre ve okul. Ve bu çember her geçen gün gelişir şekillenir. Ama hiçbir zaman bire bir eşleşme olmaz. Davranışlar ve hareketlerden düşüncelerden araklanmalar olur ancak örtüşme birebir gerçekleşmez. Bu insanoğlunun fıtri (yaratılış) yapısına da uygun düşmez.

Her insan yalnız kendisi değil, aynı zamanda bir benzeri daha olmayan, tamamen kendine özgü, her bakımdan önemli ve dikkate değer bir noktadır. Öyle bir nokta ki, dünyanın tüm olayları kesişir burada; birkezliğine, bir daha asla yinelenemeyecek bir kesişimdir bu. Tekrarlanma olanağı ve olasılığı sıfırdır. Bu nedenle insanlar yaşadıklarının kıymetini bilmek zorundadır. Geriye dönüşü olmayan bir yoldadır çünkü. Acıları da sevinçleri de tektir. Ve kendisine özgüdür.

Her insanda ruh bir ete, kemiğe bürünmüştür, her insanda bir canlı acı çeker, her insanda bir canlı aşka gelir sevinci yaşar. Bunun dışında bir alternatifi yoktur.
Öz amacımızı ancak kendimiz belirleriz. Ve bu yolda harcadığımız çaba da yine kendimize özgüdür. Önemli olan bu yolda yaşadıklarımız esnasında başkasının hakkına ve sınırına tecavüz etmemektir.

İnsan ve yaşam olarak adlandırabileceğimiz yol haritasında insanoğluna; anne- baba çevre ve öncekililerin deneyimlerinden faydalanma olarak kısaca tarif edeceğimiz yardımcı kuvvetler yol göstermede ana etmen olarak yer alırlar. Ancak yine de unutmamamız lazım ki; bu hareketler birebir örtüşmezler. Ancak benzerlik arz edebilirler. Bu noktada “her birimiz kendi öz amacımıza varmak için uğraşıp didiniriz. Birbirimizi anlayabilir, ama kendimizi ancak kendimiz açıklayıp yorumlayabiliriz”

Arkadaşlar bugünde sizlere yararlı olacak güsel bir siteyi tanıtıcam...

İsmi Aile.org olan sitenin amacı Türkiye Cumhuriyetinde aile planlaması,çocuk yetiştirmek,annelik ve babalık

gibi kavramları tam anlamında yerleştirebilmek gibi gözüküyor...

İş kadınlarının annelik yapmaları zordur bilindiği gibi..Bunlarla ilgili makaleler vb.bir çok konuyla Aile.org kalitesini belli ediyor zaten..

Sitenin arayüzüde gayet kullanışlı ve hoş duruyor...

Tüm aile bireylerinin aile.org u ziyaret etelerinde faydalı olacağına inanıyorum...

Web Site:http://www.aile.org/

Aile.Org'dan Bir  Görüntü:

30.05.2008 Erhan..

dalgalar denizin bir parçası

dalga denizi duyumsatmalı bize her zaman için

ancak bu şekilde anlam varolur

yoksa varlık parçalanır

parçalar bütünleştirilemediği zaman

anlam kaybolur

saçma gündeme gelir

İNSANIZ

insan tanrıdan rol çalmaya çalışıyor ama nafile

insan insandır

aynı olan her şey mi yoksa her şey hep aynlaşıyor mu
aslında aynı olan bize aynada olabiliyor

mesela galiba aynıya aynadan bakabilmek
aynıya aynadan bakarsak aynileşmeyi görebiliriz
aynı da ayrımlar yapabiliriz
alışkanlıklarımızı tercihe dönüştürebiliriz

öncüllerimiz ne ise
önlemlerimizde ona göre koşullanıyor

bizim için kriter inancımızda

Allah merkezli bir hayattır
bizde gelecek ahirettir
işte burada

tabiki düşüşler olucak
zaten dünyaya düşmedik mi
düşüyoruz ki düşünüyoruz

denge-denge-denge
bizim için bu çok önemli
yaşam bir dengedir
sunnetullah bir denge üzerine kurulu

mesele dengeyi yaşamsallaştıramamamız
bizim öğretimiz
bizi bir denge üzerine eğitiyor,şekillendiriyor
insana bütün yaklaşıyor,parçalamıyor
insanın yapısı/fıtratını bütün olarak algılıyor ve öğretilerini bunun üzerinden veriyor

sizin hayatınızda ne eksik ise
onu tamamlamalısınız
insan eksiklerini tamamlamak için var ve burada
insan cüzlerini tamamlamalı

burada pratik düşünmek/eylemek gerekiyor
felsefe boşluğa düşürüyorsa
dolu olmayan bir şeyler vardır

teoriler,fanteziler,arebesk bizim algı düzeyimize düşmemesi gerekiyor çoğu zaman
düştükçe insan kendi ile oynama/oynaşma moduna giriyor
bu insan olmaya insani gelişmeye ket vurabiliyor

ölçüler önemli
ölçerek almamız önemli
ölçüleri algılamamız önemli

ölçüsüzlük intiharla eş değer
bir çoğu da bundan intihar etmedi mi
ölçülerimiz doğrusunda yaşamamız gerekiyor
veya bunun mücadelesini vermemiz gerekiyor

biz müslümanız ve sünnetullah ile yaşarız
ama bu birilerin algıladığı aynileşmek demek değil
bu sonsuzlaşmaya doğru giden bir serüvendir
sonu olmayan sonrası/ahiret olan bir serüvendir
gelişim-değişim,yücelme-alçalma düşme-düşünme bu serüvenin sünnetidir

eylem olmadıkça bunun üzerine kurulan felsefeler boşluğa düşer fantezi/arabeski doğurur

yapmak,yaptım demek sağlam bir felsefenin başlangıcıdır
yapıcam ,yapmalıyım demek ise fantezilerin başlangıcıdır

aynıyı ve ayrımı yapmak gerekiyor

desteği yaşamsallaştırmamız gerekiyor
destek,sürekli destek
yaşamsal destek

her insanın imtihanı farklıdır
bazılarının imtihanı aklı:

bazılarının kalbi
bazılarının bedeni
bazılarının çevresi
bazılarının çocuğu
bazılarının……………
önemli olan kendi imtihanımızın farkına varabilmek

9.

Çağın problemi görüntü galiba

insan görüntüye kilitlenmiş gibi

bu ciddi bir tehlike gibi gözüküyor

zamanla bir şansa döner mi bilmem

genel anlamda insanlar

değerlere çok ilgisiz

ideoloji bitti artık

nihilist ve faydacı bir bünye var

bu zamanla sorgulamaya döner de bir bilinçlenme sürecine

evrilirse daha sağlıklı bünyeler oluşabilir

yoksa bu fasit bir daire

dolap beygiri gibi oldular

dön babam dön

başları dönünce hoşlarına gidiyro

nereye bu gidiş bakalım

?

sıradanlaşan bir şeyler var o zaman hayatında

sıradanlaşan duygusal yoğunlukların olmasın

insanın merkezi kendisidir

nasıl bakarsan öyle görürsün

bakışında bir yıpranma var

bakışın yakmıyorsa ateşi

ateş küllenmiştir tahminim

bu bu ana kadar yaşadıklarınla

yıpranmışlıklarınla ilişkili bir durumdur tahminim

daha somut anlamada düşünmeye çalışırsak

iş telaşı ,çevrenin olumsuz bakışları

yani sana dışardan etki eden her şey

çoğu zaman yenilememiz gereken kendimizizdir

çünki motor insanın kalbidir

ben normal derken abartmamak gerektiğini

vurguluyorum

neden?

eden bir şeyler var

insan bunu çözemiyorsa

net görülemeyen bir durum var

bu da çoğu zaman bakışımızdan kaynaklanır

genel anlamda bu böyledir

insan bireyi için

bakışımız da pus varsa

bu gözümüze ait bir sorundur

yoksa dışarıda ki sorunu insan hemen anlamlandırabilir

çünki somuttur

ama içeriden kaynaklanan bir etki var ise bunu algılamak zordur

çünki soyuttur

etkilenmemek insanın tabiatına aykırı

etkilenmiyorum demek

ben insan değilim demekle eş değerdir

belki de önemli olan

hem içerden hem dışarıdan bakabilmek

ama ben yine de kendi adıma da  konuşursam

çoğu zaman sorun kendi sorunsallaşan bünyemizdedir

bir kere

İSTEK kavramı

insanın kendi beni ile ilgili bir kuvvedir

istiyorum diyebilmek için

benliğimizin aktif olması gerekiyor

yani demek istediğim

monotonlaşan aslında hayat değil kendi benliğimiz/varlığımızdır

burda tahminim sorgulamamız gereken

yine kendi hayatımızdır diye düşünüyorum

mükemmeliyetçilik insanın kendi yapısını inkar etmesidir bir anlamda

ama idealistlikle karıştırmamak lazım

işini iyi yapmayı istemek başka

bir de bu isteğin bir hastalık haline gelip

iyi olmadığı zaman insanın hayatını dumura uğratması başka

ikincisi mükemmeliyetçinin alanına giriyor

mükemmellik insana ait değildir zaten

mutlaklık tanrının vasfıdır

insan kelime kökü itibari ile

nakıstır,yani eksiktir

ve kendini tamamlamaya çalışır

yaşamı da bu tamamlama faliyetidir bir nevi

konu ile ilgili basit bir iki önerme

insan sorunsuz olmak istiyor

bu mükemmeliyetçlik

ama insan sorunsuz olamaz

bu da imkansızlık

işte mükemmeliyetçi imkansızı arar

tabi bu kullandığım cümleler

kavramsal olarak böyle

muhataba göre olaylara göre değişebilir her şey

önermeleştirelim;

insan mükemmel değildir

ama mükemmeli arar

burdaki mutlak tanrı olursa bir sorun yok

burda tanrı yok ise kendi vardır

bu tanrı olmayı istemektir

şeyten hz. ademi sonsuz olmakla kandırdı

meyveden yersen sonsuz olursun dedi

insanın yapısında var mükemmeli aramak ve istemek/

ama insan mükemmel olmadığı için /

mükemmel olana tabii olmak durumundadır

çünki insan bütünden bir parçadır

parça bütündeki yerinde anlamlıdır

yani insan kuldur

bu formatta yaratılmıştır

insanlar soruları kendi sormadıkça
senin sorman bir şey ifade etmiyor
merak uyandıracak
ilgiyi arttıracak projeler geliştirilmeli

ama şimdi öyle bir gençlik var ki

mesafeli
kültürel meraktan uzak
her şeyi kısmen kafasına göre yorumlayan
yani yeni bir insan modeli var
yoksa uğraşırız ama yıpranırız,verim vermez.

8.

iyiliği istememiz/eylememiz gerekiyor

insandaki yapı dualisttir

bu anlamda iyilik

hem istemektir hem yapmaktır

zihinde istemek, yaşamda olmaktır

-ama neyinizle ne kadarınızla,?

bu neliği ve ne kadarlığı hayat tanımlarımıza göre değişir

ölçü bu tanımdakı neliğe vurulmalıdır

özne nesne ile ilişki kurar ve eylem vareder

mantık bir bütündür

demek istediğiniz  teori ile pratik arasındaki

çelişkiyi kastediyorsanız

bu aralık insan olmanın mücadelesinin verildiği alandır

işte burda insan gayret eder ve iyi olmaya çalışır

önemli olan da gayret etmesi/kulluk yapmasıdır

ama şeytan bu aralıkta zayılıkları zaafa uğratmak ister

insanı düşürmek ister

insan buna direnir

ama insan düşecektir

düşmesi de insan olmanın sıfatlarındandır

işte burda geliyor soru sorun şeklinde:

insan düşebilir-düşer

ama insan düşer ve düştüğü yerde düşünür

anlamlandırır ayağa kalkar ve yürür

insanın bütününde ne olmalı ?

Anlam

ve dolayısıyla

Allah

varoluştan Allah ı aldığınız zaman anlam gider

anlamsız bir okuma yapmaya çalışmak da

saçmanın engeliyle karşılaşır

7.

varoluşa kendini bırak derken
varoluşu sevmeyi dünyayı bir değer olarak görmeyi kastediyorum
insanın yaşadığı anı sevmesi aldığı soluğa anlam vermesini
hayatı sevmesini kastediyorum
insanın kendini gerip hayatı kendine zindan etmesi doğru değil
ama kastettiğim özgürlük saçmalıkları değil,
öz tanımlamasına göre özgürlük anlayışı değişir
bu tercih meselesidir

“insan kendini kendini yapan ve kullanan bir varlıktır” derken

 insanın kendikişiliğini bünyesini inşaa etmesini kastediyorum.

mesela içtiğimiz sigaraylabünyemizi zehirliyor ve sağlığımızı

yanlış yönde bozuyorsak her konu da

insan bütün zihinsel ve eylemsel faaliyetleriyle

kendi kendini inşa ediyor,yapıyor, kuruyor.

zaten dünya da bunun için var değil miyiz kendimizi

anlamlandırarak kurmak için.

genç demek nedir
hareketi hızlı olan demek

kanı hızlı akıyor

sorunda bu hızda

hız genci kesiyor
benliğini aksatıyor

hiç bir şey yok

ama o “yok”u var etmiş

sorunu “sorunsallaştırmış”

insan boş duramıyor

mutlaka ya yapıcı düşünceler ve tavırlarda bulunacak

yada bozucak bir şeyleri

tabiat böyle

boşluk yok

bunlar gerçekten ,

insanın tabiatındaki psikolojik diyebileceğimiz kanunlar

nasıl su içmek fiziksel bir kanun ihtiyac ise

yapımızda psikolojik ruhsal kanunlarda var

ama biz bunları görmüyoruz çoğu zaman

sizin ikinizin kuracağı bir dünyada BİR haline gelmeniz

evlilikte şefkat var
diğer ilişki tarzlarında mesafe var
karşılıklı bir duruş var
evlilikte ise mesafe yok
bu çok hoş

6.

şunu unutmamak lazım

/deniz dalgalı mıdır

dalgalıdır

ki insanda dalgalı bir tabiatta yaratılmıştır ki

Allah bu dalgalara karşı nasıl

yöntem izleyeceğini göstermiştir

yani herşey herşey

insanı etkiliyor

etkilere açığız

ıste belkı o geçıci bunalım

sorunlar bitmez değişir

bunalım dediğiniz de bir sorundur

sorunların olmamasını istemek ;insan olmayı istememektir

bu ayrımı görebilmeliyiz

işte buradaki konumumuz ne müslüman olarak

sorunlara müdahe etme tarzında

biz sorunları yaratılış;islam doğrultusunda müdahale etmeye çalışırız

bu değil midir kulluk

işte bu dediğimizde amaca yönelik eylemlerimizin bütünü oluşturmayacak mı

varoluş amacımıza göre

sorunlarımıza müdahale edicez

mesela alkol almayacağız

ama helal olan içecekleri kullanacağız

mesela kendi neslimize düşman olmayacağız kardeş olacağız

nefsimizdeki kötü vasıfları temizleyeceğiz (şems7-10)

yani aslında bu kadar basit

şeytan bizi kandırmamalı

sen zaten işe yaramazın birisin

kendine dermanın yok

falan filan

Allah bizi yaratmış mı

yaratmış

bize değer vermiş ve varoluşa getirmiş

bizimde bu değeri kendimize verip

kendimize saygı duymamız lazım

hiç birşey için olmasa bile

Allah bizi yarattığı için kendimize saygı duymalıyız

mevlana “varoluşumuzda senin bağışın “der

bakın bizim bir sorunumuzda

yaptıklarımızı çok küçümsememiz

güvenin boşluğa düştüğü ,insanların dost bulmakta zorlandığı bir zaman diliminde

biz arkadaşımızla bir bardak çay içmeyi boşa geçen vakit olarak

değerlendiriyoruz

yani düzgün düşünmek laızm

“ölçüleri yanlış olanın bütün ölçümleri de yanlıştır “

diyor biri

kafadakı ölçüleri iyi kontrol etmek lazım

bir doğru doğru mekanda ve zamanda ve doğru kişiye söylenmezse o doğru

olmaktan çıkar

yani hem kendi adımıza

hem de toplum adına kafamızdaki ölçüleri  iyi kontrol edelim

virüs varsa temizleyelim

her insan bişeyler abartır

kimisi kendini kimisi kadını

kimisi eşyayı

şişeyi

neyse yani…

herkesin mutlaka takıntıları vardır

ama önemli olan bunların olabilir şeyler olduğunu kabul etmek

bir de şu var bir şeyi sorun olarak addediyorsak

bunu inceleyip

konumunu tesbit edip

sorunsallaştırmamak lazım

önemli olan anlamlı bir hayat sürmek anlamlı ilişkiler kurmak diye

düşünüyorum

insan bencildir herhalükarda kendini benini düşünür

siz şuan bir boşluk yaşıyorsunuz

bir yanınız eksik

hayatınızı bir insan ile birleştirmek var

ki bu erkek için de kadın içinde aynıdır

çünkü kodlanış gereği;yani yaratılış gereği bu böyledir

siz şimdi bunu hayırlısıyla tamamladığınız an

bir doygunluk gelicektir

eksik olan yanınız tamamlanacak

ve siz bu eksikliğin verdiği alandan düşünmeyi değiştireceksiniz başka bir

ruh haliyetiyle olaylara nesnelere bakacaksınız

bence şuan “boşluğunuzla oynuyor”sunuz

artık yaşadığınız olgu dan bağımsız ama olgudan ders alarak kendi

kişiliğinize olgunluk insanilik şefkat paylaşma katabilmelisiniz

muhakkak ama yaşın verdiği
bir fizyoloji ve psikolojik durumlar var
genç demek hızlı demek mesela
bu dönemde çok geçişli düşünüyor insan
çok hızlı çok yaşıyor bir çok şeyi kendi içinde
çok yoğun yaşıyor
kendi bağlamlarına oturtmuyor bir çok şeyi
bunun için deli kanlı diyorlar tahminim
kan deli gibi akıyor damarda

peygamberimiz ne diyor
gençlik delilikten bir şubedir “diyor
yani dönemsel özellikler var
ne kadar farklı karakterler de olsak ta

5.

insanları anlamak istiyorsan EMPATİ yapacaksın
bu çok önemli

kendini karşıdakinin yerine koyacaksın
ve bencil olmamaya çalışacaksın
dinlemeyi bileceksin
paylaşımcı olacaksın

anlamaya/yaşamaya çalışmak lazım

korku bir bolon gibi

ufak bir değintide gider

deneyerek öğrenirsin oturduğun yerden fantezi kurarak değil

denge tam bulunmaz
bulunmaya çalışır
insan için tam diye bir şey yok
insan eksiktir
eksiklerini tamamlamaya çalışır

insan ilişkilerinde her zaman YANILMA payını koymalısın

 hayata yeni adım atıyorsun
 kendine kesin noktalı düşünceler koyma.
 anlamaya çalış
 kendine işkence etme

 düşüncelerin duygusal ama mantıklı değil

merkezine insanları alma

insani değerleri al

insani değerleri insanlar uğruna feda etmek doğru değil

“bir doğru öbür yanlışa götürmemeli”

önemli olan kendi kişiliğimizi oluşturmamız

kendi dünyamızı anlamlandırmamızdır

insanlar hata yapabilir

buna şaşırmamak lazım

insanları yanılmaz kabul etmekle insan tabiatına aykırı düşünme

paylaşım muhakkak olacak, olmalı

ama bu paylaşım hatasız olmaz

kendini germe kendini izle sadece

 öncelikle kendimizle diyaloğumuz
 çok önemli
 kendimizle konuşabilirsek

 bir çok problemi de aşarız diye düşünüyoruz
 mesela
 sinirliyiz
 kendimize bunu anlatabilirsek
 ya ben sinirli bir insanım
 kendime bu konu da dikkat etmem gerekiyor
 bunun bilincinde olarak
 ilişkilerimiz daha normalleşir

4.

İş ve Eş
faktörü benliğimizi örüyor
iki faktör
bulunduğumuz ortamlar bizi yutmamalı
ortamlar bizi orta insanı yapmamalı

ama sürekli bir donanım arayarak vakit geçirmek te biraz kendimizi kandırmak
gibime geliyor
düşünebilmek belki de en büyük donanım

insanın kendi gündemini kendi belirlemesi gerekiyor

çevreniz sizin kişiliğinizde örülmüş birer tuğla olucaktır

insanın çevresi demek aslında insanın kendisi demek

bu bu yüzden iyi seçin muhatap olduğunuz insanları

kişiliği bozuk tiplerden uzak durun

kıskanç, kibirli tipler insan kişiliğine konan birer bomba gibidir

ne var ki bu hayatta zaten

dostuluk olmadıktan sonra

düşünmedikten sonra

paylaşmadıktan sonra

kul olmadıktan sonra

ne olabiliriz ki

saçma sapan bir yaratığa dönüşürüz

beklentilerimizi iyi deşifre etmek lazım

absürt ve saçma olanlarını temizlemek lazım benliğimizden

ben buna pozitif bakmak tan ziyade hayata olduğu gibi bakmak diyorum

eğer hayata pozitif bakmaya çalışırsak negatif bakmak gibi bir alternatifi

de kabul ederiz

pozitif bakmaya çalışmak aslında
bir zorlama
bu da insanı gerebiliyor
olduğu gibi değerlendirebilirsek

başka bir seçeneğimiz kalmaz

zaten bir şeye olduğundan farklı bakmak o şeyi abartmak tır

bu pozitif veya negatif farketmez

ikisi de insanı geriyor zarar veriyor

önemli olan tabiatı görebilmemiz

olduğu gibi kendi bağlamında değerlendirebilmemiz her şeyi

aşk acısı bir aşık için güzel olmalı,zevkli olmalı.burda aşk
kavramına hangi değeri yüklediğimiz önemli diye düşünüyorum.ama
kaybetmek kötü bir durum.herşeyi kaybedelim ama kendimizi
kaybetmeyelim.zira
kendimiz olmazsak hayatın bir anlamı olmaz.sizin
için demiyorum ama “onsuz yaşayamam” mantığı saçma bir mantık.”onsuz
yaşayamaz” isek zaten yaşamıyoruzdur.kendi hayatımız yoktur diye
düşünüyorum.

3.

Kolayına kaçıyoruz
hüzün edebiyatına yatıyoruz
uyumayı tercih ediyoruz
sağlam durmayı
zihni açık olmayı
gönlü açık olmayı
es geçiyoruz
uyuşmayı seviyoruz

Ağlama değil anlama
sürünme değil yürüme
mızmızlık değil olgunluk
aslında nerde hatamız var biliyoruz
ama işimize gelmiyor
böyle kolayımıza  gidiyor

Bitmemeli/itmeli
acı edebiyatı yok bizde

bunalım yok bizde
yaşam var
yaşama katılma var

En doğru insan mı?
“doğru” kriterlerinize uyuyorsa
doğru insandır
ama en doğrusu
belirsiz bir tamlama
bunun sonunu ve tesbitini yapamazssınız ki
en doğru dediğiniz zaman
bu en her zaman değişebilir
tam birebir bir tamlama yapamassınız kimse ile
bu tamlama yapamayışınız size en doğru kaygısını vermemeli

önemli olan insanı iyi tanımlamamız
özelliklerini iyi keşfetmemiz
bunu yapamazssak
hiç bir şeyi anlayamayız
mesela
bir makine aldın
kullanmasını bilmedikten sonra
işlevini nasıl anlayabilirsin ki

Neden sıkıldınız işten mi kendinizden mi hayattan mı

-herşeyden

bu her şeyi tetikleyen bir şeyler olmalı

sizi asıl sıkan/sıkıştıran nedir?

-parçalara bölemiyorum

parçalamak acıtır.

parçaları bütünleştirmeye çalışsanız anlam o zaman kendini farkettirir

2.

Temmuz 7, 2008

herkes ayrı bir dünyada yaşıyor
ayrı bir duyarlılığa hitab ediyor

herkes herşeye hitap etmez
insanlarla kendini konumlama
insanlar önemli değil
önemli olan senin kendi değerlerin ,kendi kişiliğin

insanlarla ilişki kurmak farklı
insanlara bağlanmak farklı

kendimizi kişiliğimizi insanlarla düğümlememek gerekiyor
yoksa her insan ayrı bir dünya
arap saçına döner herşey

birey toplumda yaşar bu doğru
ama birey toplumu aşmalı
birey özelliğini koruması için
yoksa sürüden bir örnek haline gelir

dikkate almak ayrı dikkatli olmak ayrı
hem dikkate alıp hem dikkatli olursan
neye ne kadar değer vereceğini öğrenirsin
böylelikle değer sapmaları olmaz
yıpranma oranın azalır 

sağlıklı ilişkiler
karşılıklı anlayış ve saygı üzerine kurulur

iradenin dışında gerçekleşen şey senin nefsin olmasın
erkek ve kadında her zaman için çekim kuvveti vardır
tabiatımız böyle

bu kuvvetler doğru kullanılmaz ise:
bir gün silaha dönüşebilir

kendi kararını vereceksin
bu senin hayatın ve çok özel bir alan

burda insanların ne dediği önemli değil
önemli olan senin kendi kararını kendin vermen

ilkler özeldir
ilkler her zaman güzeldir
ilk olduğu için de öyledir biraz
ama sana şu kadarını söyleyeyim
insan ilişkileri çok farklıdır
mesela bir insanla arkadaş olabilirsin
ama o insan ile ev arkadaşlığı yapılmayabilir
birine aşık olabilirsin
ama o insan evlenmeye müsait olmayabilir
bunu sen kendi arkadaşlarından da görmüşündür
insanların karakterleri çok değişik:
aşk dediğimiz olgu
insanın algılarını kapatır
sarhoş yapar
bu güzeldir
ama ayılınca güzel gözükmeyebilir
sana şöyle bir uyarı yapayım
kendinle “oynama”
sen artık çocuk değilsin
belli bir yaştasın
doğru düşünmelisin
ki doğru şeyler yaşayabilesin

sen kendi ayakları üzerinde durabilecek yaştasın artık
bizim gibilerin yardımı olmadanda uçabilirsin
kanatlarını açman yeterli
boşvere boş vere bu hale gelmedin mi
sorunlarından kaçma:
üstüne git
gitki
küçülsünler:
senin gözünde büyümesinler

1.

Gündeminizin olmaması da imkansız
işte siz bütün bu gündemlerin geçmişin, şimdinin, geleceğin hepsinin
oluşturduğu bir bütünsünüz
parçalı düşünmeyin yeter.

-ne yapabilirim peki?

duygusal yoğunluğunuzyu
parçalamayın

-parçalanmak nedir?

Parçalamak; dağınık düşünmek ve dağınık yoğunlaşmalarda bulunmak
yani ABARTMAMAK
İNSAN OLUŞUMUZU GÖRMEK
İNSAN OLUŞUMUZU KABUL ETMEK gerekiyor.

-ben bunları reddetmiyorum ki

mesele reddetmek değil benimsemek
kanıksamak da değil benimsemek
benim-sev-mek.
bilmek ayrı
benimsemek ayrı
bilebilirsin
ama benimsemeyebilirsin
bilmek ile benimsemek çok farklı
benimsemek gönüllü bir anlayış ve edimdir
kanıksamak zorunlu bir bastırış,
reddetmek te anlamsız bulmaktır.

ABARTI

Normal olduğunu bilmediğimiz, normal olması gerektiğini algılayamadığımız
için abartıyoruz
abarttığımız içinde çığrından çıkarıyoruz her şeyi
normal olarak algılayamadığımız için abartıyoruz sorun burda

her insan teki olarak değişik boyutlarda, frekanslarda yaşıyoruz bunları
sabahlar olmayacak gibi oluyor
karanlıklar aydınlanmayacak gibi oluyor
ama işte
insan tabiatını bilmediğimiz için yaşadıklarımız şahsımıza münhasır gibi geliyor.Ama insanın belli bir tabiati ,belli bir yaratılış formatı var.Bunu görebilmek,anlamak gerekiyor.Yoksa kafamızdaki yanlış ölçülerle ölçümler yapıyoruz ve ölçtüklerimizde yanlış oluyor.

GEL-GİT

Tabiatımız da
gel-gitler var.
Gel-git sürekli yaşanan bir hal
gel-git;sorunlu bir yapı doğuyor
sorunlu yapı;amacı doğuruyor
işte amaç; sorunlu yapıya
Allahın istediği müdahele de bulunabilmek
Örneğin;

kibirliysek
terbiye ederek,
alçak gönüllü olmaya çalışmak.
“müslüman ne hoş insandır.darda kalsa sabreder bollukta olsa şükreder.her
ikisi de müslüman için eşittir.” diyor peygamberimiz.
aklımızı kullanmamız, eşyayı okumaya çalışmamız, kalbimizle de varlığa kardeş
olmamız gerekiyor

KADER

kendi ellerimizin yaptıklarını çekeriz çoğu zaman
dışardan bir el bize müdahe etmez
mesela;
kader kavramı
“ölçü” demektir
“biz yağmuru bir kaderle;ölçü ile indirdik der”
Allah
Ölçüler koymuştur
İnsana, tabiata,eşyaya
işte bu ölçüleri okuyabilirsek; varlığı anlamlandırma imkanımız artacaktır
insanda fiziksel ölçüler olduğu gibi
psikolojik ölçüler de vardır
mesela nasıl su içmek
bir kanunsa insanın tabiatı için
ilgi görmek de bir fıtrat ölçüsüdür
bir bebek her zaman karnı aç olduğu için ağlamaz ilgi istediği pışpışlanmak
istediği için de ağlayabilir
ama biz bunu görmüyoruz
habire yediriyoruz kaşık sokuyoruz ağzına
sonra bozuk kişilikler yetişebiliyor

GİRİŞ

1.KONUNUN ÖNEMİ

Anlayışın temel öğesi İnsandır.Başka bir deyişle anlayışın kalkış noktası insan unsurudur.İnsan denen varlıkta bütün bireysel ve toplumsal olayların mesebbibi olduğuna göre insan unsurunun olduğu bütün olgular rasyonel bir önem kazanmaktadır.Mevcut olan olguları;olan ve olagelen-tarihsel, ekonomik,sosyolojik,kültürel-anlamamızda;insan gerçekliğini kavramamız gerekmektedir.”bir toplumun oırtaya çıkışı tesadüfü bir olay değildir.”(1) “Toplum yaşayan bir varlık”(2), canlı bir organizmadır.Toplum olgusunu da bireyler meydana getirmektedir.Bireylerin bütün kendilerine ait –siyasi,ekonomik,sosyolojik,kültürel-anlayış ve hareketlerinin bir bileşimi bütünüdür.Bu noktada toplumsal anlayış,bir topluma “ait” oluş;’birlik olma,birlikte hareket etme işbirliği anlayışını temel alan bir karaktere sahip olduğundan bu anlayışı benimseyen bireylerin olması ve bu bireylerden oluşan bir toplumun oluşması arzuladığımız amaçladığımız toplumsal dengeyi, gelişmeyi de beraberinde getirme imkanına sahip olacaktır.Yine tam bu noktada toplumun yapıtaşı olan bireyi gerçekleştirmede eğitim faktörü ortaya çıkar ve bireyi dolayısıyla toplumu yapan bir özne olarak bize kendisini gösterir.
2.ARAŞTIRMANIN AMACI VE KAPSAMI
Araştırmamız eğitim kavramını tanımlamaya değerlendirmeye çalışmak , toplumsal anlayışta eğitimin yapıcı bir unsur olabileceğini göstermek, bu mütevazi çalışma dolayısıyla konuya yeni bakış açıları, düşünme biçimleri oluşturmak, bireyleri bu konuda düşünmeye davet etmek ve bu konuda duyarlılık oluşturma ve bireylerin konuya katılımını sağlamak. Araştırmanın kapsamı ise;geniş çok yönlü bir çalışmadan ziyade yukarıda değindiğimiz gibi genel bir bakış ve genel bir çerçeve çizmektir.Konuyla ilgili düşünce ortamı oluşturmaktır.
2.1 MATERYAL VE YÖNTEM
Çalışmamızın teorik olduğu için bu teoriye ait kaynaklar incelenmiş ve zaman zaman kişisel görüşlerimiz sunulmuştur.Şunu hemen belirtelim ki teori kavramı havada asılı bir kavram gibi görünmesin.Kanaatimizce teori kavramı hakkındaki genel kanı bu.Bir şeyin teorisinin oluşu o, şeyin pratiği olmayacağı ve pratikte uygulanmayacağı anlamına gelmez.Pratikte olmama sorununu var eden insan unsurudur.Teori pratiğin ilk adımı,pratiğin felsefesidir.Bir şeyin felsefesi olmadan o, şeyin zaten kendisi kendi gerçekliğiyle olamaz.Pratik sorununu ortaya çıkaran kendini eğitmemiş İnsan unsuru ve dolayısıyla toplum varlığıdır.

I.BÖLÜM

3.1 EĞİTİM KAVRAMI VE TOPLUMSAL ANLAYIŞ

3.1 Kavramların Tanımlanmasının Önemi

Kavramların doğru bir şekilde anlaşılması sağlıklı düşünme biçimleri, hareket tarzları, organizasyonları geliştirmemizde ve sürdürmemizde çok önemli bir role sahiptir.Kavramı doğru tanımak konuya doğru bir yaklaşımda bulunma imkanını kazandırabilir.Bu tanımlamalarımız(kavrayışlarımız)belirliyor edimlerimizi.yanlış anlama ya da gerektiği değeri teslim edememe daha baştan bir çok olumsuzluğu ve boşa gidecek emekleri beraberinde sürükleyip ilgililerin yıpranmasına ve kavramların hayalileşmesine yol açabilir.”Hayal ise ipleri elden kaçırmaktır” (5)der bir düşünürümüz .Yine başka bir düşünürümüz “ölçüleri yanlış olanın bütün ölçümleri de yanlıştır” der.Bizce kavramların tanımlanması de öyle hemencecik sözlüğe bakılarak motamot anlamlar verilecek bir iş değildir.Kavramların etimolojik.epistemolojik,tarihsel,sosyolojik yapıları incelenmelidir.Mesela tarihsel karaktere bir örnek verecek olursak “Eski Yunan ve Roma şehirlerinde eğitim, ferdi körü körüne siyasi otoriteye tabii olma yoluna itmiştir ve amaç olarak bunu hedef almıştır.Orta çağda ise eğitim, Dini, Rönesans’ta ise daha laik bir karaktere bürünmüştür.(6)

3.2 Eğitim kavramının tanımlanması

Şimdi biz bu çalışmamızda eğitim kavramına ati çok yönlü bir tanımlamadan ziyade- çünkü bu çok ciddi bir birikim ve çalışma alanını kapsar ve dolayısıyla bizi bu aşar – bu kavrama getirilmiş tanımları vereceğiz böylelikle mütevazi bir gayret gütmüş olacağız.
“eğitim kavramını birkaç felsefi görüş açısından ele alırken yaygınlıkları münasebetiyle idealizm,realizm ve pragmatizmi seçebiliriz.İdealist anlayışa göre eğitim;özgür ve bilinçli insanoğlunun Allah’a olan yükseltici uyum çabalarının bitimsiz sürecidir.Realist anlayışa göre eğitim;yeni kuşaktaki bireylere kültürel mirası aktararak, onları yetişkinler toplumuna uyuma hazırlama sürecidir.Pragmatist anlayışa göre eğitim, bireyi yaşantılarını, yeniden inşa yoluyla yetiştirme sürecidir.Zaman zaman toplumsal yaşamda etkililiğe dönüklüğün bu tanıma eklenerek yetişmeyi yönlendirdiği görülür.(7)Doç. Dr Halis Ayhan eğitim bilimine giriş adlı kitabında eğitimi şöyle tanımlar.”Birey ve toplum için çok önemli ve çok geniş olan bir alanı içine alan eğitim;bir plan ve hedefe göre insanın yetiştirilmesi ;ruh ve beden sağlığını koruyarak geliştirilmesi için yapılan bütün çalışmalar olarak anlaşılmalıdır.”(8)Yine bir başka tanımlama;”Eğitim, Tedrici olarak insana kazandırılan, yaratılış düzenindeki nesnelerin tam yerlerinin bilinmesi ve tasdikidir”(9).Bir başka tanıma göre eğitim;”İnsan şahsiyetini yıkan ve yapan şeylerin bilinmesidir”(10)şeklinde tanımlanır.Eğitim süreç bakımından da tanımlanır.”Bir şeyi kademe kademe, tedriç ile kemaline eriştirmektir.”(11)Bir diğer tanım:”Eğitim, yaşayan bir organizmanın kendi normal çevresi ile karşılıklı etkileşimi denen tecrübeye muadildir”(12). Bir diğer tanım;”Eğitim, hem gaye hem de vasıtadır.İnsanı geliştirmeyi hedef aldığı için gaye, bu geliştirmenin bir metodu olduğu içinde vasıtadır.” Yine George F.Kneller “ Eğitim hayattır”şeklinde tariflemiştir eğitimi.Kant;Eğitimi “İnsanı insan yapan terbiyedir.İnsan terbiyenin meydana getirdiğinden başka bir şey değildir.”şeklinde tarif eder.Durkheim;” Yetişkin nesillerin, heniz sosyal hayata intibak edecek kadar olgunlaşmamış olan genç nesiller üzerinde yaptıkları etkidir” diye tarif eder.Stuart Mill;”Tabiatımızın mükemmelliğe yaklaşmak için, gerek kendimizin ve gerekse diğer insanların, bizim için yaptıkları şeylerin tümüdür der ve eğitimi zeka ve irademiz üzerinde, tabiat ve diğer insanların etkisi “olarak tarif eder.Bir başka görüş, bireysel yeteneklerin toplumsal değerlere ters düşmeyecek ve birbirlerini tamamlayacak bir denge içinde geliştirilip ferde kazandırılmasıdır.bir diğer tanım eğitim, fertte doğuştan gelen yetenekleri geliştiren, insanların bilgi ve görgülerinde geçerli saydığımız şeyleri yeni nesillere nakleden ve ileride kaydedilecek tekamülü hazırlama iddiasında bulunan en üstün görüş yüceliğini kazandırma isteğine denir(13)Eğitim kavramı hakkında değişik tanımlar aktardır.Kavramın değerlendirilişini incelemeye çalıştı ve anladığımız kadarıyla kavram hakkında ulaştığımız tespit:Eğitim;İnsanın, tarihle,tabiatla,toplumla ve kendisiyle olan ilişkilerine anlam veren,düzenleyen, geliştiren öznedir, yapıcılıktır.Şimdi eğitim kavramının anlaşılmasında ve yorumlanmasında katkıda bulanacağını düşündüğümüz iki yazı alıntılıyoruz.

3.3 Eğitim Anlamı

“Eğitim, insanlığın tarihi kadar eski bir olgu..eğitim gerek birey olarak gerekse toplum olarak hayatı sürdürebilmenin neredeyse ilk şartı;Eğitim olgusu ilk insanla birlikte ortaya çıkmıştır.Eğitim insanoğlunun yaratılışıyla başlamış, eğitilme ve eğitme yapısında imtihanı bir unsur olarak yer almıştır.Eğitim insanoğlu için ihtiyari bir araç değil, belki de onun varlık nedenidir.Kısaca eğitim, insan açısından , nefes alma, yeme, içme gibi hayati bir ihtiyaç durumundadır.Veya kendi isteği dışında olsa, bir şekilde almaktadır.Bu anlamda, eğitilmemiş, eğitim görmemiş bir insan bulmak mümkün değildir.İnsanlar bir şekilde, kendi çevre şartları içerisinde eğitilirler;ancak bu eğitim tanımlanmış eğitimle örtüşmeyebilir;Okuma yazma öğrenmeyebilir,Matematik,Fizik,Sosyoloji,Tarih bilgisi de almayabilir.Ancak yaşadığı hayatı mutlu kılacak, yeryüzünde rızkını arayıp bulabilecek bir bilgiyle bu anlamda bir eğitime her zaman sahip olagelmiştir.Bu anlamda her insan eğitim görmüş dolayısıyla her insanın hayatla ve içinde yaşadığı çevre ile ilgili sözleri olagelmiştir.Eğitimin yöntem ve tekniği;araçları,niteliği, zamandan zamana, toplumdan topluma değişir.Ama eğitimde değişmeyen nihai amaçlardır. Bu da insanoğlunun nihai mutluluğudur.Bu nihai mutluluğu her birey hatta her toplum kendine göre algılamış ve yorumlamış, ilke ve amaçlarını bu yorumlar ışığında belirlemişlerdir.bu yorumları toplumun, anlayışlarını,inançlarını, eşyaya bakışlarını şekillendirir.”(14)

3.4 Eğitimde Odaklaşma

“İnsan eğitimi gün geçtikçe değerini daha fazla hissettiren bir teknik olarak göze çarpmaktadır.Çünkü eğitim, öncelikle bir hayat programının benimsetilmesi olarak önem arz ediyor.Hayata ve onun çeşitli yönlerine hazırlıklı olabilmek;insanın ve insandan kaynaklanabilecek çok yönlü tutumları iyi kavrayıp, onlara karşı hazırlıklı olabilmekle mümkün görünüyor.Bu haliyle eğitim, hayatın esrarına vakıf olmakla eşdeğer bir olgunlaşma süreci sayılabilir.İnsanı;çevresini tanımaya sevk eden faktör öğrenme ihtiyacıdır.Bundan yola çıkılarak, insan için öğrenme ve bilgi:hayatta ilerleyebilmenin ilk şartı olmaktadır.Eğitim ise hayatı yaşanabilir hale getirmenin sırlarını vermektedir.İnsanlığı körleştirme ve yozlaştırma;nasıl eğitimden ve gerçek bilgiden uzaklaştırmak suretiyle yapılıyorsa;aynı şekilde aydınlığa ve yüceliğe ulaşmakta eğitime güç vermek ve yatırım yapmakla gerçekleşecektir.Günümüzden sağlıklı ve idealist görünen bazı kişi ve gurupların ;eğitimi bir eşya üretimi gibi gördüklerini hayretle müşahede ediyorum.Bir yanda gereği kadar destek verilmez;yeterli finans, teknoloji ve uzman ihtiyacı karşılanmazken;diğer taraftan eğitime ayrılan üç beş kuruşun kar halinde dönmesi bekleniyor.Yani basit bir mal satarcasına, eğitimin maddi hasılatı bekleniyor.Halbuki, hiçbir toplumda sosyal ve manevi kazanımlar, maddi faktörlerin dönüşümüne benzer bir seyir takip etmez.Elbette ki her yatırımın bir karşılığı olacaktır.Ama bilinmelidir ki, eğitim yatırımı en geç geriye dönebilen, fakat en sağlam sonuçlar veren bir yatırım şeklidir.Tüm insani ve sosyal yatırımların karakteri budur.İyi bir eğitim kurumu veya politikası bir kişinin değil;bir neslin sigortası olabilir.(Sami Şener yeni şafak gazetesinde köşe yazarı)

3.5 Sosyal Değişim ve Eğitim

Toplumların geçirdiği değişimleri tanımlamamızda ‘sosyal değişim’ başat kavramlardan biridir.Değişim;mevcut olan durumdan yeni duruma karşılıklı etkileşim halinde geçilmesidir.Değişim bireysel ve toplumsal bir kanundur.Bu hayatta olmanın gerektirdiği bir versiyondur.”Değişim fıtrat kanunudur ve değişmeyen bir toplum yoktur.”(15)“Sosyal değişim tabiri, toplumun yapısını oluşturan sosyal ilişkiler ağının ve bunları belirleyen kurumların değişmesi anlamına gelmekte iken, zaman içerisinde merkeze alınan değer ve yaklaşımlara göre ‘gelişme’,’ilerleme’,’yozlaşma’ ve ‘bozulma’ gibi farklı anlamları ifade etmek için kullanılmıştır.”(16).”Sosyal değişim toplumun yapısındaki değişimdir.Ve bu toplumsal kuramların belirlediği sosyal ilişkilerden meydana geldiğine göre,ilişkilerin (dolayısıyla kuramların)değişmesidir.”(17)Bu ifadelerden de anlaşıldığına göre değişim kaçınılmaz bir gerçektir.Önemli olan değişimi iyi yönde yönlendirmektir.Sosyal değişimin köklerini incelediğimizde en temel faktör olan eğitim unsuruyla karşılaşırız ve eğitimin yönlendirmiş olduğu insan bireylerinin her yönden –siyasi, ekonomik,sosyal kültürel- hayata nüfuz etmeleri ve bu kolektif davranışlar sonucunda rasyonel olarak değişimin meydana gelmesidir.Bu anlamda sosyal değişimin kaynağı sosyal eğitim veya ‘toplumun eğitimi’ olarak gösterebiliriz.Bu anlamda sosyal değişimin kalbidir .”Eğitim, öğretim aracılığı ile toplumsal bazı tutum ve davranışlar değiştirebilir.Okullardaki öğretim programları , eğitim çalışmaları, yapılan bazı törenler, o toplumdaki tutum ve davranışları da değiştirir.Toplumdaki sosyal, siyasal, ekonomik ilişkiler büyük çapta eğitim konularıdır”(18)

3.6 Toplumsal Anlayış ve Eğitim

Toplumsal anlayış doğasını insan tabiatından almaktadır.Çünkü “insan yalnız başına bütün ihtiyaçlarını karşılayamaz.İnsanın bütün ihtiyaçlarını karşılayabilmesi için ancak işbölümü ile mümkün olur.Sözgelimi birisi fırıncılık yapar, diğeri kumaş dokur, bir başkası uzaktan mal getirir.Böylece insanlar arasındaki işbölümü gerçekleşmiş olur.”(19)Bu iş bölümü de kooperatif anlayış ‘işbirliği’ dolayısıyla sosyal hayata yansır ve insanlar arasında uyumu sağlar.Sosyal değişimin temel ‘öznesi’ eğitim olduğuna göre arzuladığımız toplumsal dengeye/uzlaşmaya/gelişmeye ulaşmada toplumsal anlayışın rolü önemlidir.Toplumsal anlayış, bir toplum bireyleri için başlı başına bir eğitim programı olabilir.Sosyal değişimi olumlu yönde kanalize edebilmemiz/oluşturmamız İnsanı temel kalkış noktası alan, birlik ve beraberliği, işbirliğini, toplumsal barışı, huzuru esas alan böyle ahlaki düzenleyici bir anlayışın o toplum bireylerince benimsenmesiyle mümkün olabilecektir.Buna da Toplumsal anlayışın etik’i felsefesi diyebiliriz.Bir toplum bireylerinin toplumsal anlayışı benimsemeleri/özümsemeleri, bireysel ve toplumsal kimlikleri haline getirmeleri sosyal değişimi olumlu yönde gerçekleştirecek/geliştirecektir.Bu olumlu yöndeki gelişim;psikolojik, sosyolojik, siyasi,ekonomik, kısacası ruhen ve bedenen sağlıklı bireylerin ve dolayısıyla sağlıklı toplumların oluşmasına yön verecektir.Bu karakterinden dolayı toplumsal anlayış birey eksenli toplumsal bir kimliktir.Toplumsal anlayışı benimseyen bireylerle, kurumlarla, örgütlenmelerle kısacası tüm yapılanmalarla, sağlıklı bir toplumsal yaşamın sürülmesi imkanı olacaktır.İşte bu anlayışın kök salması, yeşermesi, gelişmesi eğitim faktörüne bağlıdır.Çünkü bireyler ve dolayısıyla toplumların kimliklerini eğitim yoğurur, belirler.Eğitim, insanlar arası nesiller arası bağlantıyı kurar.İnsan ve toplum değişen varlıklardır.”İnsan her zaman psikolojik ve biyolojik yapısı gereği eğitime muhtaçtır.”(20) “İnsan hazır olmayan ham kabiliyetlerle dünyaya geldiği için hayatın sonuna kadar bir öğrenci, bir çırak olarak kalıyor.Bunun içinde insanın eğitime, eğitilmeye ihtiyacı vardır”.(21)Eğer eğitim unsurunu gerektiği gibi değerlendirip kullanabilirsek toplumsal anlayış için umutlu olabiliriz.Kendi bireylerini eğitmemiş bir anlayış hareket başarılı olamaz ve gelecek vaat edemez.Kalıp olarak mevcut olsa bile kendisini kendi karakteri gereği oluşturamaz..”Fikri düzlemde derinliğe yol alınmadığından, pratikler tıkanan noktada kısırlaşmaya ve atalete doğru gitmeye başlıyor.”(22). “Oysa eğitimli bir insanın bakış açısı sabit değildir aksine değişir ve olgunlaşır.Çünkü o, prensiplerini pratiğe aktarır ve bakışını tecrübesi ile zenginleştirir.”(23)Buraya kadar geldiğimiz nokta şu ki;Toplumsal anlayışında eğitim;yapıcı ve yönlendirici bir unsurdur.Bu ifadedetoplumsal anlayışında eğitimin yerini açımlar.