KARDELEN GİBİ… 

Kalbimin arkasındaki boşlukta saklı durur yaşama yada yaşamaya dair ne varsa. Salıncak ucunda değil parmak uçlarımın titremesi. Dudaklarıma takılan ama söylenmeyen onca sözcük nereye sığdırılır. İçimdeki eksik sesi boğuyorum. Soluksuz kalıyorum. Tutunmak istiyorum bir sabah vakti ağaçta asılı bir yaprağın damarına. Sökülmek sonra kar mevsiminde bir kaldırım kenarında. Anlatmak istiyorum anıt mezarlar arasında ölen gelinciklerin bende kalan meramını.
Ve yalnız bıraktığım o sayısız kentlerin sayısız insanlarının yüzlerinde kalan sayısız yarım gülümsemelerini...
Ari surlarında gömülü saç tellerimin beni çağıran dingin sesi...ne kadar sessiz olsa duyurur nefesini...
Yaşadığım kentin kokusunu eritiyorum ateşin ülkesinde. Size dair yanlarımı saklı tutarak...
Ölü düşler yaratmıyorum kendi gölgemde...gölgem tamamlanmamış gövdem...varlığımın kanayan yeri...öylesine üşüyor ki canlı düşler. Yanında kalmak istiyorum gövdemin üşüyen canlı düşlerinin.
Ve şimdi sadece yağmur olmalı gecenin rengine sığınan. Yağmurlu mevsimler olmalı gizleri örten. Dört zamana bölünmeyen renkli, gece yağmurları...
Ve sonra uyanıp yağmurları anlatmak istiyorum gizlerinize...
Kayıp sokaklarda dolaşıyorum...
Kayıp bir dilden şiirler yaratmak istiyorum yüzleri yaralı, arsız çocuklara...
Eğilip anlından öpmek bir kadını...
Sonrası soluksuz ölesiye yaşamak....
Bir kardelen gibi....
Özgür.
Ve güzel...

Haber55

EDİTÖR

Merhaba,

Bundan böyle editör'den adlı köşede kendi yazılarımı yayınlayacağım.Bugünkü konum: "Neden Siyaset'ten uzak bir blog sitesi kurdum?" Yani neden köşe yazarlarını siyaset ve güncel meseleleri yazmalarına göre ayırdım?

Hepimizin malumu 10 gündür Türkiye siyasetle yatıp kalkıyor.Bir süreç yaşanıyor.Bu süreçte siyasete olan ilgimden dolayı sürekli takibat halindeydim.Hatta gelişmeler o kadar başdöndürücüydü ki, her an bir siyasi lider çıkıp konuşuyordu televizyonda..Bunlara bir de her tipten köşe yazarı ve gazetecileri ekleyin..Ve bir de en az 8 çeşit haber kanalımızın olduğunu eklersek durumun vahametini anlamak mümkün..

Bir kaç ay önce bu blogu kurduğumda futbol,siyaset ve her tür fanatizmin sakıncaları beni bu arayışa itmişti.Çünkü dediğim dedik şeklinde düşünen bir toplumda yaşıyoruz..Örneğin bir görüşe mensupsak karşı bir görüşe mensup hiç tanımadığımız bir adamdan uzak durmaya çalışıyoruz.Veya bir futbol takımını tutarken bir teknik direktörü eleştirmek, fanatikler tarafından en azından ağır şekilde sövülmenizi sağlıyor.Neden bir çok ortak noktamız olabilecek kimseleri hemen yok etmeyi seçiyor ve bundan hoşnut oluyoruz?İnsanlık neden en son planda ele alınıyor?Örneğin karşı görüşten olan bir kimsenin annesi vefat etmişse,bakıyoruz ki onu anlayabiliyormuşuz..Veya fakirlik gibi mevzular "Komşu komşunun külüne muhtaçtır" hasebinden bir nevi tutkal vazifesi görüyor aramızda

Ama nedense birşeyler yerinden oynuyor,oynatılıyor ülkede,siyaset denen iç hesaplaşma mekanizması karman çorman oluyor veya ediliyor.Bazı toplum mühendisleri ülkeyi kamplara ayırıyor ve bunu kolaylıkla başarıyor.70 milyon insanın beyinlerine siyaset pompalanıyor ve kamplaşma başarılıyor.Halk her şeyin farkında,bakkal memo'dan Ali usta 'ye kadar tüm halk az çok her şeyi öğreniyor.. Ama ne yazık ki ülke siyasete gömülmüş oluyor ve geriye dönüp bakıldığında bu durum reel anlamda kimseye fayda sağlamıyor..Ne üretime faydası oluyor,ne ekonomi güçleniyor -bilakis zayıflıyor-,ne takip eden benim gibiler bir şey elde ediyor.Bir tarafa oy versek bile istediğimiz tam gerçekleşmiyor.Buna karşın siyasetten halen medet umuluyor,herkesmeselelere tam ehil olmayan liderin iki dudağından çıkacak emrin altına geçmek için can atıyor,bu uğurda Nefis,kardeşlik insanlık meseleleri bir kenara atılıyor..Belki başka bir yazının konusu olacak mühimlikte..

Bu yüzden bizlere insan beyninin o engin denizlere uzanan sınırsız düşünme ve hayal etme yetisini yeniden kazandırabilme düşüyor.Dünya sadece siyasetten ibaret değilmiş dedirtebilmek amaç..O yüzden her gazetede en az 8-10 adet bulunan siyasi köşe yazarları bu blog-sitenin konusu değil.Onlardan geriye kalan yazarlar altın değerinde bizim için ve her dem dönüp dönüp okunabiliyorlar.Olaylar ve kişiler yok olup gidiyor, fikirler ise hiç bir zaman..

Kültür, edebiyat ve Fikir Vaha’sı, ikinci sayısı ile sizlerle.

Okulla beraber yürütülen her çalışmada olduğu gibi, yorucu bir maraton sonucu yeniden sizinleyiz. Cümleden yakınma anlamı çıkmasın, her şeye rağmen zevk ile yaptığımız bir iş.

Bu sayımızı kendimize ayırdık. Biz kimiz ve biz ne olmalıyız? Türkiye’nin içinde bulunduğu süreç itibariyle konumunu somutlaştıramayan bir nesille karşı karşıyayız. Ve bu durum ne bir İslam ülkesi olması itibariyle ne de tarihteki konumumuz itibariyle hayra alamet değil.

Popüler kültürün her geçen gün nüfuzunu arttırdığı toplumumuzda birçok kavram gibi “ilahiyat” ve “ilahiyatçı/ilahiyatlı” kavramlarının da anlamı bulanıklaşmıştır. İşte bu bulanıklığı gidermek amacıyla kendi cürümümüz kadar bir çaba ile hazırladığımız dosyayı sizlere takdim ediyoruz.

Afiyet olsun.