"dersarası"nı ilk duyduğumda derneklerin varlık nedenini sorguluyordum tam da. "İyi işte" demiştim, "sektörden bir dernek öğrencilere hitap eden bir etkinlik yapmaya çalışıyor." Jürinin öğrencilerin karşısında işleri değerlendirecek olmasının da yarışmanın anlamlı olmasını sağlayacağını düşünmüştüm, yarışmacıların geribildirim alabilmesi açısından.

Neyse efendim, 16 Mayıs'ta yani geçtiğimiz Çarşamba günü, dersarası 2'nin jüri değerlendirmesi, Bahçeşehir Üniversitesin'de yapıldı. Belki birşeyler öğrenirim umuduyla gittim toplantıya. Jüri üyelerinin işler üzerinde o kadar durmayıp, işler üzerinden ders niteliğinde yorumlar yapacağını umuyordum.

Reklam emeğe saygısızlığın çok sık karşılaşıldığı bir sektördür. Ve gördüğüm kadarıyla bir çok reklamcının da en çok yakındığı konulardan biridir, emeklerine yeterince saygı gösterilmemesi. Fakat, bırakın sektör dışından bu saygıyı beklemeyi, sektörün içinden, hem de jüri koltuğuna oturabilecek nitelikte olduğuna inanılan insanların bile, bu saygıyı göstermediğini üzülerek gördüm. Ümit Ülker isimli jüri üyesinin bazı işler hakkında hakarete varan(bullshit gibi) sözlerini dinlerken, bir kaç yan koltukta oturan Oğuzhan Akay adına üzüldüm. Aynı koltuklarda jüri olamayacak kadar yerinde eleştirilerde bulunuyordu; naif ve saygılıydı. Açık haldeyken bile bu tarz yorumlar, pardon hakaretler, yapabilen bazı jüri üyelerinin, kapalı değerlendirmelerde ne tarz sözler sarfedebileceklerini düşünmek bile istemedim.

Bir konuda çok öğretici oldu, bu toplantı. Bir reklamcılık derneğinin neden var olması gerektiğini anladım. Sektöründe çalışan emekçilerin emeklerine sahip çıkmak, suistimal edilmesine izin vermemek için vardı, dernekler. Asıl misyonu bu olması gereken bir derneğin, bırakın emeğe saygıyı, emeğe hakaret eden bir insanı jüri olarak koyması, varlık nedenine ne kadar ters ve ne kadar büyük bir hataydı.

Sırf yukarıda bahsettiğim nedenlerle, dersarası'nın 1.'sinde, Avrupa Kültür Başkenti İstanbul ilanımızla aldığımız birinciliği derneğe iade ediyorum. Size de ders aranızda bu tarz zaman ve enerji kaybettiren şeylerle uğraşmak yerine, daha faydalı şeylerle uğraşmanızı tavsiye ediyorum. Mesela, saygıdeğer hocam Haluk Mesci'nin Kırmızı dergisinin son sayısındaki yazısını okumanızı...

[slideshare id=28886&doc=the-brand-gap-14630&w=425]

Şimdi çok stratejik bir soru sormak istiyorum: ya brifi veren; brif nasıl verilir, içeriğinde neler olmalıdır, tam olarak bilmiyorsa. Ya brif eksik verilmişse. Yanlış bir brifin, yanlış bir yöne götüreceğini, brifi okuduğunda anlayabilecek derecede zeki olan herkes bilir.

Reklamdan anlayan reklamverenler veya temsilcileri olmadıkça Türk reklamcılığının istenen seviyeye geleceğinden şüpheliyim. Hele de bunların farkında olmayan ve kolayca "brif yanlış anlaşılmış" cümlelerini sarfedenler bizzat reklamcılarsa.

"Brifde istenene yaklaşımın bence şu açıdan yanlış" cümlesi bir yere kadar anlaşılabilir. Ama yanlış anlaşılmış cümlesini malesef ben yanlış anlıyorum.

Mike Hughes click to enlarge

Today's advertising agency creative community does not necessarily see newspaper advertising as an art to aspire to.

So, how do you convince artists, copywriters, creative directors that creating advertising for newspapers can be exciting, stimulating, challenging, cool? Well, you tell them.

Luke Sullivan click to enlarge

Actually, you get the creative icons of the advertising world, the people they admire and respect to tell them. And you tell them in an edgy, hip and casual way. And you reach them where they live. In your newspaper.

That's the core of the Newspaper Association of America's latest ad campaign, "How to Write a Newspaper Ad." Created by the award-winning The Martin Agency of Richmond, Va., the ad series features the words of Lee Clow, Neil French, Mike Hughes and Luke Sullivan, who write about the power of newspaper ads. If you're not familiar with these names, I've attached their bios - but take my word for it, this is the "A Team."

Lee Clow click to enlarge

The first four ads in this ongoing campaign feature hand-lettered text and unusual illustrations to make their point. The eye-catching ads are full-page, black-and-white and are designed for you to use as house ads, with room for your newspaper's logo at the bottom.

Neil French click to enlarge

As the campaign moves forward, we're planning to include trade ads, posters and other promotions to get the word out. Jeff Goodby of Goodby Silverstein and Partners in San Francisco in on board for a future ad, and other creative leaders will follow soon.

Please let us know whether you've used all or any of the ads by sending me a tear sheet. We'd also like to hear your reaction to the ads - and what your agency community says. Be prepared for words like innovative, cool, hip, edgy and thank you.

It's time to make newspaper advertising "cool" again, and your encouragement for this campaign can help.

"Ali Taran diyor ki :

Reklamla ilgili şunları biliyorum:

Reklamın işlevleri nelerdir?

Reklamın görevleri nelerdir?

Neden reklam yapılır?

Nasıl reklam olmalıdır?"

Bu ilk bakışta çok basit görünen yazı gelin görün ki kafamı karıştırdı ve sizlere şu soruları sormama neden oldu değerli dostlarım:

Reklamın işlevi ve görevi farklı mıdır? Reklamın işlevini, görevini ve nedenini bilmek nasıl reklam yapılacağını bilmek anlamına gelmez mi?

 Saygılar, sevgiler.