“Davidoff Kahve ürün olarak Amerikan çekirdeğinden imal ediliyor ki dünyanın en iyi çekirdeğidir. İçimi çok rahat olup kalitesi çok yüksektir. Her kahvenin bir kalitesi var. Ama ortada çekirdek farkı var. Çekirdek ve kalite olarak Türkiye''de en kaliteli marka Daudoff''tur”

Alanında dünyanın en iyi profesyonelleri olan Davidoff Kahve üreticileri, kahve hakkındaki her detayı, kahvenin orjinini, eşsiz lezzetini oluşturan kavrulma derecesindeki farkı bilen ve en iyi şekilde değerlendiren üreticilerdendirler. Ayrıcalıklı bir kahvenin oluşumu için özel bir yetenek gerekmektedir. Kahvenin yapısındaki ana özellik; en iyi kahvelerin, en kaliteli kahveleri yetiştiren bölgelerden gelmesidir diyebiliriz. Kahve yetiştiren her bölgenin kendine özgü farklılığı vardır. Kahvenin karekteristiği, toprağının cinsine, yetiştirildiği bölgenin iklimine ve yüksekliğine bağlıdır. Özellikle yüksek rakımlı bölgelerden temin edilen hasat, kaliteli aroma yapısını temin etmenin en sağlam yoludur diyebiliriz.
Lüks kahve tüketicilerine hitap eden Davidoff Kahve, Türkiye pazarına ''Agri Tarım Ürünleri'' ile tüketicilerin beğenisine sunuldu. Agri Tarım Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. Genel Müdürü Umut Çingil ile Davidoff Kahveyi ve ülkemizde kahve sektörünü konuştuk;
Kahve ağırlıklı olarak faaliyet gösterdiklerini belirten Çingil, Davidoff Kahve''nin en iyi çekirdekten üretildiğini belirterek devamla, “Agri Tarım kahve ağırlıklı olarak çalışıyor. Kuruluş amacı budur. Hazır ve filtre olmak üzere iki çeşit ürünümüz var. Davidoff Kahve ürün olarak Amerikan çekirdeğinden imal ediliyor ki dünyanın en iyi çekirdeğidir. Dünyada ''süper premium'' kahve sınıfında parekende olarak piyasaya girmiş bir kahve yoktur. İçimi çok rahat olup kalitesi çok yüksektir. Her kahvenin bir kalitesi var. Ama ortada çekirdek farkı var. Çekirdek ve kalite olarak Türkiye''de en kaliteli marka Daudoff''tur. Makinası olmayan fakat espresso yapmak isteyen insanların ihtiyacına cevap veren bir kahvedir Daudoff.” dedi.

Fiyat olarak pahalı olduklarını da ifade eden Umut Çingil, Davidoff Kahve''yi öncelikli olarak parekende satış yapan tüm marketlerde satışa sunmayı düşünmediklerini söyleyerek sözlerine şöyle devam etti, “Sayılı sayıda ve yıl içinde belli dönemlerde üretilen başka bir ürünümüz var. Bu ürün hediye edilebilecek türdendir. İlk başlarda pazara ve marketlere girmeyi düşünmüyoruz. Kahve satış noktası olarak seçici olmaya çalışıyoruz. Belli yerlerde satışlarımız var. Sayı olarak belli sayılarda üretiliyor. Fiyat olarak pahalı. Örneğin bir ürün çeşidimizden 30 bin adet getirmeyi düşünüyoruz.”

Daudoff Kahve''nin özel müşterilere ve üst sınıfa hitap ettiğini söyleyen Umut Çingil, devamla, “Her markete vermiyoruz çünkü onlar satamayabilirler. Ağırlıklı olarak İstanbuldayız. Ama yavaş yavaş diğer şehirlerede açılıyoruz. Akdeniz bölgesinde özellikle yabancılar çok beğendikleri için Antalya v.b yerlere açılıyoruz. Çünkü özel müşterilere ve üst sınıfa hitap ediyoruz.” dedi.

Türk Kahvesimiz tabiki başka ama
Tavsiye ederim Davidoff'uda.
Keyifle içeceğiniz pratik mi partik (:

"Her işe Besmele ile başla. Temiz ol, dâim iyiliği âdet edin. Tembel olma,
namaza önem ver. Nîmete şükr, belâya sabr et. Dünyânın mutluluğuna mağrûr
olma. Kimseye kızma, eziyet ve cefâ etme. Ömrün uzun olsun istersen,
kimsenin nîmetine hased etme. Kimseyi kötüleyip, atıp tutma. Senden üstün
kimsenin önünden yürüme. Dişin ile tırnağını kesme. Ayakta pantolon
giymekten sakın. Misvâkı başkasıyla berâber kullanmak uygun olmaz. Çok
uyumak kazancın azalmasına sebeb olur. Akıllı isen yalnız yolculuğa çıkma.
Gece uyanık ol, seher vakti tilâvet kıl, Kur'ân-ı kerîm oku. Dâimâ ALLAH
C.C. C.C.ü teâlâyı zikret. Kendini başkalarına medhetme. Nâmahreme bakma,
harama bakmak gaflet verir. Kimsenin kalbini kırıp, virân eyleme. Düşen şeyi
alıp temizleyerek yersen, fakirlikten kurtulursun. Edebli, mütevâzî ve
cömerd ol. Tırnağınla dişini kurcalama. Elbiseni, üzerinde dikmekten sakın.
Cünüp kimse ile yemek yemek gam verir. Yalnız bir evde yatmaktan sakın.
Çıplak yatmak fakirliğe sebeb olur."

"Velî, insanlardan gelen sıkıntılara katlanıp, tahammül eden kimsedir.
Sıkıntıları göğüsler, belâlar yüzünden şikâyetçi olmaz ve adâvet beslemez,
düşmanlık tavrı takınmaz. O, toprak gibidir. Toprağa her türlü kötü şey
atılır. Fakat topraktan hep güzel şeyler biter.

ALLAH C.C. C.C.ü teâlâ, Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyurdu ki: "O insanlar
sandılar mı ki, (sâdece) îmân ettik demeleriyle bırakılacaklar da imtihâna
çekilmeyecekler." (Ankebût sûresi:2)

Îmân, taklîd ile, babadan ve dededen görerek, sırf îmân ettim demekle olmaz.
Böyle taklid ile inanan kimseler, imtihân olunması bakımından belâ ve
musîbetlere düçâr olmazlar. Belâ ve musîbetler, ALLAH C.C. C.C. dostlarının
muhabbet ve sevgisini artırır. Nitekim altın için ateş ne kadar kızgın
olursa, altını o derece saf ve hâlis yapar. Bu sebeble kişi mânevî
mertebesinin yüksekliğine göre büyük veya küçük belâ ve musîbetlere uğrar.
Nitekim Resûlullah efendimiz bir hadîs-i şerîfte buyurdu ki:

"Kişi, dînindeki sebâtına göre belâya (imtihâna) mübtelâ olur. Âfiyet,
kıymetini bilmeyen kimse için derd gibidir. Belâ, kadrini bilen için devâ
gibidir." Belânın, insanın Rabbine dönmesini sağlayan sıkıntıların kadrini
bilen, Hakkı gerçekden sevenlerdendir. Taklid ile sevenler değillerdir.
Çünkü taklid ile sevmek, belanın, imtihânın faydasını giderir. Sevilenin
hareketi, gerçek muhabbeti bozmaz. Nitekim Mûsâ aleyhisselâm, Fir'avn'ın
sarayında Âsiye Hâtun tarafından büyütülürken, Âsiye Hâtun onu gerçekten
seviyordu. Fir'avn ise, Âsiye Hâtunu taklid ederek seviyordu. Âsiye Hâtun
gerçekten sevdiği için, onun hareketlerinden incinmiyordu. Mûsâ aleyhisselâm
Fir'avn'ın sakalını tutup çekince, Fir'avn'ın sevgisi gerçek sevgi olmadığı
için, hemen rahatsız oldu."

"Kişinin kadrinin ve kıymetinin varlığı, mihnetlere, belâ ve musîbetlere
sıkıntılara sabretmesiyle ortaya çıkar. Bu mihnet, dünyâlığın olmaması veya
eksilmesi, elden çıkması ile olur. Sabredenlerin, sabırdaki sebatları
sebebiyle iyilikleri; yâni sabır, tevekkül, kanâat ve hilm, yumuşaklık gibi
güzel hasletleri artar. Böylece olgunlaşan insanın kalb aynasındaki kirler,
cevherin hâlis hâle getirilmesi gibi temizlenir. Belâ günlerinde, belâ
geldiğinde Eyyûb aleyhisselâmın kulluğu iyi bir kulluktur.

"Kulluk beş kısımdır: Birincisi ten kulluğudur. Bu, ALLAH C.C. C.C.ü
teâlânın emirlerine uyup, yasak ettiği şeylerden sakınmaktır. İkincisi; nefs
kulluğudur. Bu kulluk, nefsi terbiye etmek, ıslâh etmek, mücâhede ve nefsin
istemediği şeyleri yapmak, riyâzet çekip nefsin istediği şeyleri
yapmamaktır. Üçüncüsü; Gönül kulluğudur. Bu ise, dünyâdan ve dünyâda bulunan
şeylerden yüz çevirip, âhirete yönelmektir. Âhirete yarar iş yapmaktır.
Dördüncüsü; sır kulluğudur. Bu, her şeyi bırakıp, tamâmen ALLAH C.C. C.C.ü
teâlâya dönüp, O'nun rızâsını kazanmaktır. Beşincisi; can kulluğu. Bu
kulluk, müşâhedeye ermek için kendini ALLAH C.C. C.C. yoluna vermekle
olur..."

"Mânevî huzûra ermek ve bu yolda ilerlemek için dört şey lâzımdır. 1. Az
yemek, 2. Az uyumak, 3. Halka az karışmak, 4. ALLAH C.C. C.C.ü teâlâyı çok
zikretmek."

NE SEN GÖRÜRSÜN NE DE BEN

Osmanlı Sultânı İkinci Murâd Han, Hacı Bayram-ı Velî'yi son derece severdi.
Fırsat buldukça, sık sık ziyâretine giderdi. Bir defâsında, dört yaşındaki
oğlu Şehzâde Mehmed ile berâber Hacı Bayram'a gelip, elini öptüler. Sultan
Murâd Han, sohbet sırasında Hacı Bayram'a;

"Efendim, İstanbul'u alıp, kâfir diyârını İslâm'ın nûru ile nûrlandırarak,
çan çınlamaları yerine ezân seslerinin yükselmesini arzu ederim. Bu hususta
duâlarınızı beklerim." dedi. Hâcı Bayram-ı Velî;

"ALLAH C.C. C.C.ü teâlâ, ömrünüzü ve devletinizi ziyâde etsin. Yalnız,
İstanbul'un alındığını sen ve ben göremeyiz." dedi, sonra da, şehzâde Mehmed
ile Akşemseddîn'i göstererek;

"Ama şu çocukla bizim köse görürler." buyurdu.

BİZİM TATTIĞIMIZI TADARSAN

İstanbul'un fethinden sonra, Fâtih Sultan Mehmed Han, hocasını ziyârete
gitmişti. Sohbet esnâsında;

"Muhterem hocam! Elhamdülillah büyük yardımlarınızla İstanbul'u fethettik.
Artık beni talebeliğe, dervişliğe kabûl buyurmanızı istirhâm ediyorum."
dedi. Akşemseddîn hazretleri;

"Sultânım, sen bizim tattığımız lezzeti tadacak olursan, saltanâtı
bırakırsın. Devlet işlerini tam yapamazsın. Dîn-i İslâmı yayma işi yarım
kalır. Müslümanların rahat ve huzûr içinde yaşıyabilmeleri için, devletin
ayakta kalması şarttır. Talebelikle pâdişâhlığın bir arada yürütülmesi çok
güçtür. Seni talebeliğe kabûl edersem, düzen bozulabilir, halkımız perişân
olabilir. Bunun vebâli büyüktür. ALLAH C.C. C.C.ü teâlânın gazâbına mâruz
kalabiliriz." diyerek, teklifini reddetti. Bunun üzerine Fâtih Sultan Mehmed
Han, hocasına iki bin altın hediye etmek istemiş ise de, bunu da kabûl
etmedi.

1) Mu'cem-ül-Müellifîn; c.9, s.271
2) Fâtih'in Hocası Akşemseddîn, Hayâtı ve Eserleri
3) Câmiu Kerâmât-il Evliyâ; c.1, s.164
3) Nefehât-ül-Üns; s.684
5) Osmanlı Müellifleri; c.1, s.12
6) İslâm Âlimleri Ansiklopedisi; c.1, s.251
7) Şakâyık-ı Nûmâniyye Tercümesi; s.240
8-) Rehber Ansiklopedisi; c.1, s.158
9) Tam İlmihâl Seâdet-i Ebediyye; s.983

Bir taş at
Bir taş daha at
Bir şiir ateşle
Bir yumruk yükselt

Bir çocuk yetiştir
Duvara bir slogan yaz
Şehitleri an
Bir hayal kur
Tarihine sahip çık
Sokaklara sahip çık
Bir slogan at
Bir tohum ek
Bir ateş yak
Bir cam kır
Terle…
Bir yara sar!
Bir dosta sevgi göster
Hakikati söyle
Gökyüzüne bak
Aklını kullan
İz bırakma
Bir hücreyi ziyaret et
Kendi kalbini çal
Parolayı aklında tut
BİR FÜZEYİ ÇALIŞMAZ HALE GETİR
Bir plan yap
Bir umut ışığı ol
Bir teoriyi test et!
Bir dogmaya meydan oku
Bir damla gözyaşı akıt
Hainlerle hesaplaş
Ağırlığını hakkıyla taşı
Sevmek için mücadele et!
Sevdiğini bir daha söyle
Sınırı aş!

Osmanlı zamanında ordu çeşitli birliklerden oluşurmuş.
O birliklerden biride Tokatçı grubu imiş.
Tokatçı denilen askerler devşirmelerden oluşur ve gayet iri yapılı, iri elli kişilermiş.
Bunların özel çalışma salonları varmış.
Salonlarda mermerden yapılı olan büyükçe kolonlar varmış.
Tokatçılar bu mermer kolonları tokatlayarak ellerini daha da geliştirirlermiş.
Savaş sırasında ordunun en arkasında bulunur savaşın sonlarına doğru hızla savaş alanına girer ve bitkin durumda olan düşman askerlerini tek tokat darbesiyle yerle bir ederlermiş.
Tokat attıkları kişinin yüzünü içeri çökertir ve beyin kanaması geçirmesine sebep olarak öldürürlermiş

Allah’ım beni ;
Minberde sözün,
mihrabta ibadet etmenin,
yeryüzünde işin,
savaş meydanında kahramanlık ve cesaretin,
Muhammed’in (asm) yanında vefanın,
dinde hikmetin,
toplumda sorumluluğun,
hayatta abidliğin,
çağında devrimin,
iradede adaletin,
evinde Aîşe ve Eğitimin ustası, üstadı,
rehberi eyle, her yerde Sana kul eyle.

Tarık Bin Ziyad 1300 yıl önce İspanya’ya ayak bastığında arkasında kendini dünyaya bağlayan şeyleri ortadan kaldırıp, İspanya’nın fethini müyesser kılmak için gemileri yaktırmıştı. O günkü İslam orduları hızla ilerleyerek kısa bir süre sonra Prene dağlarına varmıştı. Eğer o gün Prene dağları aşılmış olsaydı bu gün Avrupa’nın bir İslam kıtası halini alması çok kuvvetle muhtemeldi. O günlerden bize en büyük miras, adını Tarık Bin Ziyad’tan alan “Cebel-i Tarık (Tarık Dağı)” ile “gemileri yakmak” deyimi kaldı. O günden bu güne “gemileri yakmak” deyimi azmi, gayreti ve hedefe ulaşmaktaki samimiyeti anlatmak için kullanılıyor.

Aradan 1300 yıl geçti. Tarık Bin Ziyad’ın torunları bu gün dedelerinin yapamadığını yapmak için başta Fransa olmak üzere Avrupa içlerine doğru ilerliyor. Bu gün istedikleri güç ve kuvvetten yoksun bile olsalar 12 milyon Müslüman nüfus ciddi bir alternatif olarak Batı dünyasının karşısında duruyor.

O gün gemiler Tarık’ındı ve Tarık dağlara adını vermek için o odundan gemileri yaktı.
Bu gün Mağripli çocukların yaktıkları araçlar onların değil.
Onlar arabaların üretildiği yerlerde bir köle gibi çalıştılar.
Onlar kapitalizmin ve emperyalizmin en büyük vasıtaları olan arabaları yakıyorlar.
Onlar arabaları yakarak Tarık’taki ruha ulaşmak ve Fransa’ya adlarını yazmak istiyorlar. Sadece vasıtalar farklı. Nasıl ki ‘Cebel-i Tarık’ Tarık Bin Ziyad ile anılıyorsa, Mağripli çocuklar da Fransa ile anılmak istiyorlar.

Tarık gemileri yakmıştı. İspanya’yı fethetmişti.
Fakat Prene dağlarını geçemediği için Fransa’yı fethedememişti.
Tarık dağı aşamadı; ama Mağripli çocuklar denizleri aştılar.
Durum onu gösteriyor ki artık o çocukların aşamayacağı şey yok.

Tarık gemileri hakikatte yaktırmamıştı.
Sadece akıllardaki gemileri yaktırmış ve kalbe, imana teslim olmuştu.
Ve aklı (gemi) kalbe (gemi yataklarına) bırakmıştı.
Gemi yatakları rüzgara ve akıntıya kapalı koy, tabii limanlardı.
Şimdi Mağripli çocuklar Tarık’ı gemici nuru olarak akıl ve kalblerine bayrak yapıyorlar ve gemileri bir daha asla yataklarına koymamak üzere yataklarından çıkarıyorlar.

Tarık, sabah yıldızı, venüs, zühre, Endülüs fatihi, fatih demektir.
Mağripli çocuklar Tarık’ı bir sabah yıldızı olarak yakalarına takıyorlar.
Mağribin çocukları için sabah olmak üzere.
Sabahın ne getireceğini şimdiden kestirmek zor.

...

Başa dönelim.
Tarık savaşı kazanmasaydı gemileri yaktığı için akılsızlıkla suçlanacaktı.
Muvaffak olduğu için herkes Tarık’ın makul davrandığını düşünüyor.
...

Gökten üç elma düşmüş.
Biri anlatana, biri dinleyene, Biride bu yazıyı yazana .......

İnanç, görmediğimize inanmaktır.
Bunun armağanı da inandığımızı görmektir.

Ömer Sevinçgül

Hatırlıyorum, bir tanıdığım ‘Niçin namaz kılıyorsun?’ diye sormuştu da hemen cevap vermek yerine, başka bir soruyla mukabele etmiştim: ‘İlletini mi öğrenmek istiyorsun, hikmetini mi?’ Şaşırmış, ‘bu ne demek oluyor’ demişti. Şöyle bir açıklama yapmıştım: ‘İllet, hakiki sebep demektir. Hikmet ise, gözetilen fayda ve menfaat.’

‘Şu halde illeti nedir?’

‘İlâhî emir, sadece emredildiği için kılıyorum.’

‘Ya hikmeti?’

‘Saymakla bitmez. Ben, hemen aklıma gelenleri söyleyeyim. Herşeyden önce, cehennem ateşinin kalkanı, kabir azâbının siperi ve cennet kapılarının anahtarıdır. Ebedî saadet, onun sonsuza uzanan bir meyvesidir.

Namaz kalbe gıda, rûha şifa, bedene sıhhat, vicdana ölçü, akla istikâmet, iradeye kuvvet ve duygulara intizam verir.

Namaz, hayatı disiplin altına alır, günahtan korur, manevî kirleri temizler. Ruh, onunla nefes alır, huzur bulur, sükûna erer, Rabbine yönelir. Mânevî yükselişin merdivenidir namaz; bütün ibadetlerin özüdür.

Ancak bunların hiçbiri olmasaydı bile ben namazımı yine kılacaktım. Çünkü, faydalar teşvik edici olabilir, fakat asla hakiki sebep olamaz. Önce istenilmez, belki sonra verilir.’

O zaman söyleyemedim, dostuma şunları da söylemek isterdim:

‘Namaz îmânımın ifadesidir, acizliğimin, zayıflığımın, çaresizliğimin, kısacası kulluğumun itirafıdır.

Namaz gözümün nuru, gönlümün gözbebeğidir. Dünyam onunla aydınlandı, hakikatı onun ışığıyla gördüm, diğer varlıkların ibadetlerini onun ilhâmıyla bildim.

Secdedeki zilletimde izzetimi bulmuşum. Allah’a baş eğişim, başkasına baş eğmeyeceğime dair yeminimdir. Alnım yeri öperken, rûhum da beni sayısız ni’metlerle yaşatan rahmet elini öpmektedir.

Namazda ben âlem olurum, âlem de ben olur. Yüce divanda kâinatın sözcülüğünü ederim. Dilsiz varlıklar benim dilimde dile gelir.

Seccade tahtım, secde saltanâtım… ve kulluğum sultanlığımdır.’

Hem Allah'a İnanma , Hem O'na Söv!
Duyulmamış Görülmemiş şey...
(N.F.K Sahte Kahramanlar syf :74 -75 )