Buradaki tek kişi sizsiniz. Size göre konuşmalı mı, yoksa konuşmamalı mıyım?"

Seyis cevap vermiş:
"Hocam ben basit bir insanım, bu konulardan çok fazla anlamam. Fakat ahıra gelseydim ve bütün atların kaçıp bir tanesinin kaldığını görseydim, yine de onu beslerdim."

Bu sözlerden pek etkilenen profesör konferansa başlamış.
İki saatin üzerinde konuşmuş durmuş. Konferanstan sonra kendini mutlu hissetmiş. Dinleyicisinin de konferansın çok iyi olduğunu onaylayacağını düşünerek:
"Konuşmayı nasıl buldun?" diye sormuş.

Seyis cevap vermiş:
"Hocam sana daha önce basit bir adam olduğumu ve bu konulardan pek anlamadığımı söylemiştim. Gene de eğer ahıra gelip biri dışında tüm atların kaçtığını görseydim, onu beslerdim, ama elimdeki tüm yemi ona verip hayvanı çatlatmazdım."

.

Orjinal adı "Espri ve Esprinin Bilinçsizce İlişkileri" olan, tarih boyunca gözlerden kaçtığına ve yeteri kadar önemle anılmadığına inandığım bir Sigmund Freud kitabı. Özellikle nükte, nüktedanlık ve bunlar arasındaki ruhbilimsel ve rüya ile olan ilişkileri, esprinin yarattığı haz ve espri çeşitleri konusunda nefis olmakla beraber, 'hepimizin bildiği gibi bir espiriyi anlatmak kadar zor ve hoş tad bırakmayan his yoktur' olgusunu Freud, -kendi tabiriyle- zorlanarak da olsa başarıyor. Kitapta geçen genel hava, Jean Paul Richter, Thedore Vischer, Kuno Fisher ve Thedore Lipps gibi daha önce bu konuda az ve öz yazan düşünürlerin çerçevesinde başlar ve akabinde nüktenin söz oyunları, elemanlarına ayırma, mecazi anlam, ikircil kullanımı , yoğunlaştırma gibi teknikleriyle bence nefis bir şekilde anlatır. Sonra Victor Hugo'nun "Hernani" adlı eserinin, William Shakespeare'in "Bir yaz gecesi rüyası" gibi komedilerinin ve tabiki Hamlet'ten bazı pasajlarını da bu teknikler dahilinde analiz ederek ortaya harika bir başvuru kaynağı çıkarmıştır Freud.

Kitaptan aldığım notlarım dahilinde alıntılayacağım bazı tanımları vermek bu konu hakkında iyi bir başlangıç olacaktır.

- Jean Paul Richter'e göre, " özgürlük nükteyi, nükte özgürlüğü üretir.", " nükte, sadece bir fikirler oyunudur."
- Thedore Cischer'e dilinden "ailelerin hoşlanmadıkları evlilikleri sağlamlaştırmaktan hoşlanır nükte..."
- Theodore Lipps'in tanımlamasına göre nükte; "kesinlikle öznel olan gülünç", " kendi içimizde doğurduğumuz, eylemimizin bir parçası ve tamamlayıcısı olan gülünç, önünde istesek de aslen nesne olarak değil , üstün bir özne olarak davrandığımız bir gülünçtür."
- Emil Kraepelin' e göre nükte, "karşıt iki tasarımın bileşimi, zorunlu bağlantısıdır."

ayrıca Jean Paul Richter'in, Hamlet'ten nükte için alıntıladığı tanım, " özlük, kısalık nüktenin bedenidir, ruhudur, özlülük nüktenin ta kendisidir."

ve yine kitaptan bazı nükte örnekleri;
- "insan ömrü iki bölümdür, birinci bölüm ikincisine, ikinci bölüm de birincisine özlemle geçer."
- "karımız şemsiye gibidir, her şeye rağmen sonunda dolmuşa bineriz."
- "doktor delikanlıya sormuş, otuz bir çekiyor musun? delikanlı yanıtlamış "o na, nie" (hayır, asla)[almanca'da "o na, nie" !onanı diye teleffuz edilmesi latince'de otuzbir çekmek anlamındadır.]

Dirhem, daha ziyade hassas teraziler için kullanılan bir ölçüdür. Ancak sarraflar, dirhemden daha hassas ölçümler için bir ağırlık birimi daha kullanılır. Buna çekirdek denir ki toplam, 5 santigram karşılığıdır.

Eski devirlerin en kıymetli parası olan bir Osmanlı altını, toplam iki dirhem ve bir çekirdek ağırlığa sahiptir.

Bu durumda süslenmiş kimselere, iki dirhem bir çekirdek yakıştırmasında bulunanlar, mecaz yoluyla onlarla altın demiş olurlar ki bizce pek zarif bir nüktedir.

111- MUTLULUK NEDİR ?

- İşler bir açılsa değme keyfime. Ama nerede, piyasa ölü kardeşim!
- Emekli olup çocukları da evlendirdim mi benden mutlusu yok!
- Sınavı bir kazansam, beni kimse tutamaz.
- Bir türlü yüzüm gülmedi, hep çile, hep dert.
- Çevrem beni bir anlasa, daha mutlu olacağım.

Mutluluk nedir sorusuna aldığım cevaplar aynı eksende dönüyor. İşler yoluna girerse, idealler gerçekleşirse, çevre anlayış gösterirse, başarılı olunursa mutlu oluyor insanlar. Acaba mutluluk bu mu? Mutluluk her şeyin tıkırında gitmesi mi?

Dünyanın en mutlu insanı kim sizce? Şüphesiz Alemlerin Efendisi Hz.Muhammed (s.a.v)

Doğmadan yetim, 6 yaşında anneden, 8 yaşında dededen mahrum. Tebliğinin Mekke’de ki 13 yılı İşkence, Boykot, Dışlanma, Tehdit… Medine’deki 10 yılı Savaş ve Açlık!..
Bu nasıl mutluluk Allah Aşkına?!...

Ne dersiniz, mutluluk anlayışımızda bir sakatlık mı var?!..
Yoksa mutluluk daha farklı bir şey mi?..