nukteli-fikralar « WordPress.com Tag Feed

ANNELERIMIZDEN OGRENDIKLERIMIZ

Latif UNAL — Fri, 08 Aug 2008 20:21:06 +0000

DUALARIN GUCUNU
Yat kalk dua et ki; baban müzik setinin bozulduğunu farketmedi.
MANTIKLI DUSUNMEYI
Ben öyle diyorsam, öyledir.
HAYATIN TRAJIKOMIK YANLARINI
Sen biraz daha gülmeye devam et bakalım, birazdan ben seni tam güldürücem.
HAYATIN celiskilerle DOLU OLDUGUNU
Kapa çeneni ve çorbanı iç.!
ABARTMAYI
Sana 500 bin defa söyledim, kirli ayakkabılarınla içeri girme diye..
DAVRANIS PSIKOLOJISINI
Babana çekeceğine biraz bana çekseydin, noolurdu.!!
SABIRLI OLMAYI
Baban eve gelsin, sen görürsün o zaman.
HAKKIMIZI ALACAGIMIZI
Eve vardığımızda ben biliyorum sana ne yapacağımı.
DIYALOG KURMAYI
Sana bir şey sorduğumda cevap ver.!
Ne söyleyeyim anne?
Sus! Kalkmış, birde bana cevap veriyor.
TIP BILGILERINI
TV’ ye öyle bakarsan bir gün mutlaka şaşı olacaksın.
GENETIK BILGILERI
Sen de o lanet olası babana çektin.
BILGELIGI
Benim yaşıma gel de anlarsın o zaman.
HAYVANLAR ALEMINI
Odanda kedi yavrusunu kaybetse, bu dağınıklıkta kesin bulamaz.

VE ADALETI
Bir gün senin de çocukların olacak, inşaallah onlar da sana, senin şimdi bana yaptıklarını yaparlar.

IKI ISMET

Latif UNAL — Fri, 01 Aug 2008 22:27:23 +0000

Gazeteci ve bir donem milletvekilligi de yapan merhum Osman Yuksel Serdengecti’nin haniminin adi ISMET’tir ve cocuklari olmamaktadir.

Ayni zamanda donem CHP Hukumeti ve Ismet INONU donemidir.
Hukumet tarafindan turlu baskılar gormekte, hapse girmekte ve gazetesi kapatilmaktadir.

Birgun soyle der:

Iki Ismet’ten cok cektim.

Biri zürriyetimden [soyumdan] mahrum etti, digeri de hürriyetimden.

Fikradan Cikarilan Ders:

Insanlar bazen isim, bazen de cisim benzerliginden, bazen de kendileri disinda gelisen ve hic alakali olmadiklari seylerden dolayi zarar gorebilirler.

Medya, telif hakları, hırsızlık

kumrum — Thu, 05 Jun 2008 12:52:54 +0000

Tamam, ben de biliyorum Türkiye'deki gazeteler öldü, televizyonlar öldü, internetteki haber siteleri kendi kusmukları içinde çırpınıp duruyor, ortalığı karıştırmaktan başka işleri yok.
Yine de birkaç tane sorum var:

Türkiye'de yayımlanan gazetelerin kaç tanesi telif haklarına saygı gösteriyor? Kendilerinden yapılmış olan en ufak alıntıda dahi mahkemelerde süründürtmeyi görev bilmelerine rağmen basılmış fotoğrafların yanında kaynak göremememizin sebebi nedir? İsimsiz haberlerin kaynakları nelerdir? Yetkililerden alınan bilgiler hangi yetkililerden, nasıl elde edinilmiştir?

Televizyon bu telif meseleleri hakkında en hassas kurumlardan. Çalıp çırpamıyorlar çünkü hepsi bir diğerini çakal gibi izliyor.

İnternet gazeteleri, internet haber siteleri ne alemde? Haberlerinizin yanına eklediğiniz fotoğrafları ya da resimleri nereden alıyorsunuz? Kullanmak için izin alıyor musunuz? Üstelik siz bunlardan para kazanıyorsunuz... İlgi çekmek için yapmayacağınız haber, çiğnemeyeceğiniz ahlak kuralı var mı?

Basın etiği, insan haklarına saygı, çocuk psikolojisi, zartı zurtu şeklinde konuşmayı bilen bu arkadaşlar açık açık hırsız değil midir? Dolandırıcı değil midir? Ahlaksız değil midir? midir? midir? midir?...

CEVIZ AGACI ve KABAK

Latif UNAL — Thu, 29 May 2008 21:56:51 +0000

Gunlerden bir gun Nasreddin Hoca bir caviz agacinin govdesine sirtini dayayip, onundeki kabak tarlasina dogru bakarak otururken, derin dusuncelere dalar ve ilahi hikmeti sorgulayarak, kendi kendine soyle mirildanir:“
Ya Rabbi; bu koskocaman agacta, kucuk kucuk cevizler, ama tarladaki o zayif yapraklar arasinda koskocaman kabaklari yaratmissin.
Bu biraz bana zatinin hikmetine ters geldi. Tam tersi olmali degilmiydi”
Nasreddin Hoca bu dusunceler icerisindeyken, biraz sonra dalindan kopan bir ceviz kafasina duser.
Nasreddin Hoca, tekrar kendi kendine mirildanir:
“Sozumu geri aliyorum Ya Rabbi! Sen herseyi yerli yerinde ve hikmetle yaratmissin.
Simdi bu agactan basima dusen sey, ceviz yerine kabak olsaydi, ne olurdu benim halim”

BIR TEBESSUMUN SONUCU

Latif UNAL — Thu, 29 May 2008 21:31:32 +0000

Küçük kız, hüzünlü bir yabancıya gülümsedi.
Bu gülümseme adamın kendisini daha iyi hissetmesine sebep oldu.
Bu hava içinde yakın geçmişte kendisine yardım eden bir dosta teşekkür etmediğini hatırladı.
Hemen bir not yazdı, yolladı.
Arkadaşı bu teşekkürden o kadar keyiflendi ki, her öğlen yemek yediği lokantada garson kıza yüklü bir bahşiş bıraktı.
Garson kız ilk defa böyle bir bahşiş alıyordu.
Aksam eve giderken, kazandığı paranın bir parçasını her zaman köşe basında oturan fakir adamın şapkasına bıraktı.
Adam öyle ama öyle minnettar oldu ki. İki gündür boğazından aşağı lokma geçmemişti.
Karnını ilk defa doyurduktan sonra, bir apartman bodrumundaki tek odasının yolunu ıslık çalarak tuttu.
Öyle neşeliydi ki, bir saçak altında titresen köpek yavrusunu görünce, kucağına alıverdi.
Küçük köpek gecenin soğuğundan kurtulduğu için mutluydu. Sıcak odada sabaha kadar koşuşturdu.
Gece yarısından sonra apartmanı dumanlar sardı. Bir yangın başlıyordu.
Dumanı koklayan köpek öyle bir havlamaya başladı ki, önce fakir adam uyandı, sonra bütün apartman halkı.
Anneler, babalar dumandan boğulmak üzere olan yavrularını kucaklayıp, ölümden kurtardılar.
Bütün bunların hepsi, beş kuruşluk bile maliyeti olmayan bir TEBESSÜM’un sonucuydu.

TEMEL ve LEVHALAR

Latif UNAL — Tue, 27 May 2008 05:30:49 +0000

Birgün temel arabasıyla yola çıkmış.
Epey yol aldiktan sonra “yavasla 100 km” diye bir tabela görmüş.
180 ile giden temel hızını 100 e düşürmüş.
Biraz daha gitmiş “yavaşla 75 km” yazıyomuş, Temel hızını 75’e düşürmüş.
Biraz daha gitmiş “yavaşla 10 km” yazıyomuş. Temel iyice yavaşlamış.
Biraz daha gittikten sonra “yavaşla 2 km” yazıyomuş.
Temel arabasıyla yavaş yavaş gitmeye başlamış ve sonunda karsisina su levha cikinca sok olmus:
YAVAŞLA’YA HOŞGELDİNİZ ...

O,GUCENMIS OLMALI!

Latif UNAL — Sat, 29 Mar 2008 17:00:41 +0000

Vaktiyle iyi yurekli, halim selim, biraz yaslica bir adam bir berbere giderek kendisini tras etmesini ve saclarini sifir numara ile kazimasini ister.
Berber adamin saclarinin yarisini kaziyip, diger tarafa tam usturayi vuracakken, uzun boylu, iri kiyim, yagiz ve bickin bir kabadayi iceri girer.
Dogruca tras olan adamin yanina giderek, basinin kazinmis kismina okkali bir tokat atar ve;
“Kalk bakalim kabak, kalk da tirasimizi olalim!” diye bagirir.
Adam hic sesini cikarmadan usulca kalkar yerinden.
Berber de korktugu icin sesini cikartamaz.
Kabadayi, adamin kalktigi koltuga oturur, berber trasa baslar.
Tras sirasinda da kabadayi devamli olarak adami asagilayip, alay etmeye devam eder;
“Kabak asagi, kabak yukari…..”
Tras biter, kabadayi dukkandan cikar.
Henuz birkac metre gitmistir ki, frenleri patlamis bir araba, yokustan asagi hizla uzerine gelerek kabadayiya carpar.
Kabadayi orada yigilir kalir. Olmustur.
Gorenler cigligi basarlar. Berber ise saskindir.
Bir bu kotu manzaraya, bir de saclarini kazidigi iyi yurekli musteriye bakar ve hafifce sorar:
- Bu ceza biraz agir olmadi mi beyefendi??..
Adam uzuntulu ve dusunceli bir sekilde cevap verir:
- Vallahi ona asla gucenmedim, hatta hakkimi da helal etmistim…
Fakat gel gor ki bu kabagin, yani bu basin da bir sahibi var. “O” gucenmis olmali!..