Galatasaray'ın eski başkanı Özhan Canaydın, Balıkesir'in Altınoluk beldesindeki evinde NTV Spor'un sorularını yanıtladı.

Canaydın, yeni transferler, Aslantepe projesi ve Feldkamp'ın istifası gibi bir çok konuda önemli açıklamalar yaptı.

Sarı-kırmızılı takımın yeni hocası ve yeni futbolcuları hakkınde ne düşünüyorsunuz?

Yeni teknik direktörümüz Skibbe, genç bir teknik adam. Alman Milli Takımı'nın alt yapısında tecrübe kazanmış. Başarılı olacağını umuyorum. Yeni transferimiz de isabetli transferler. Kaçırılan bir konu var ki, her sezon en iyi transferleri Galatasaray yapıyor.

Yeni yapılan Seyrantepe Stadı, Galatasaray'a ne kazandıracak?

Ali Sami Yen'i terkedip Seyrantepe'de Aslantepe adıyla yaptığımız yeni stat Galatasaray'ın ufkunu çok açacak. Biz eğer Ali Sami Yen'e yeni stat yapmış olsaydık, 150 milyon Euro borç yapacaktık ve stat bizim olmayacaktı. Fenerbahçe yaptı ama hala taksit ödüyor. Ali Sami Yen'in yeri bize satılmış olsa bile sadece stat yapacaktık. Gelirlerimizi minimum 50, maksimum 60 milyon Euro'ya çıkarmayı hedefliyoruz.

Feldkamp'a kırgın mısınız?

Feldkamp'a kırgınım. 6 maç kala Galatasaray'ı bırakıp gitmesi, Polat ve ekibine karşı büyük hatadır. Polat, Feldkamp'ı her zaman korumuştur. Gitmesi belki de hayırlı oldu. Gitmesine üzüldüğüm bir teknik adam da Eric Gerets olmuştu. Ayrıldığında çok üzülmüştüm. Hepimiz Gerets'in Marsilya'yı nerelere getirdiğini gördük.

Hakan Şükür'e futbolu bırakması ve bir  proje teklif edildi. Siz bu kararı nası değerlendiriyosunuz?

Bu konuyu fazla kaşımamak lazım. Bırakışının o büyüklükte olması lazım. Hakan Şükür en büyük Galatasaraylılardan biridir. Metin Oktay gibi anılmasını arzu ederim. Hakan'ın bundan sonra çok dikkatli olması lazım. İnşallah çok iyi bir Galatasaraylı olarak veda eder ve tarihe adı geçer.

Lincoln den geçen sezon verim alınamadı. Seneye Lincoln'den beklentiler nelerdir?

Bu sene takıma adapte olacağını ve geçen seneyi affettireceğini düşünüyorum.

Bir çok takım kadrosunu yeniledi. Diğer takımları nasıl değerlendiriyorsunuz?

Çok kaliteli, çok güzel bir çekişme olacak. Trabzonspor önemli transferler yaptı. Dört büyüklerin haricinde bu sene Kayserispor, Sivasspor ve Bursaspor'u da takip edeceğiz. Ancak kimse unutmamalı ki, herşeye rağmen bu senenin en önemli takım yine Galatasaray'dır. Bu sene de şampiyon Galatasaray olacak.

Başkanlığı bıraktıktan sonra Galatasaray'dan hiç kopmadınız. Bundan sonraki çalışmalarınız ne yönde olacak?

Biz Galatasaray'dan kopamayız. Galatasaray'a her zaman istenen yardımı yapmaya hazırım. Galatasaray artık benim yaşam tarzım. Ben başkanken iyi olup başkanlıktan ayrıldığım zaman  Galatasaray'ı kötüleyeceklerden değilim. Ben hayat boyu Galatasarylıyım.

ntvspor

Even before Feldkamp officially signed with Galatasaray the Turkish football media began to criticise him because of his age and made repeated insinuations about his health. When he was the manager of Beşiktaş, the German left the team in the middle of the season because of heart problems. How could Galatasaray trust the old man’s health enough to hire him as their manager? That was the first criticisim the coach had to deal with. He had, unbelievably, also worked for just for 1 ½  seasons in the last 17 years, it was understandable the media also asked questions about whether he had lost his ability to coach a team.

So, from the very first moment he took his place in the dugout Feldkamp’s reign was beset by criticism. In his first game as manager Galatasaray won 4-0 at their Ali Sami Yen stadium. With this outstanding result the team brimmed with confidence and proceeded to go unbeaten until they met rivals Fenerbahce.

In the first period of the season Galatasaray lost just one game, and sat proudly on top of the Super Lig table. Everything looked fine when you looked at the statistics from the league, but in the UEFA Cup the team was going badly. Galatasaray is a team,which is accustomed to being the most successful Turkish team in Europe and the results gained in the early stages against weak teams did not satisfy the president, his administiration, or the fans.

With the winter break the transfer window opened and Feldkamp felt there was a desperate need for a defensive midfielder to be bought after the injury of Swedish national team captain Tobias Linderoth, in addition to an experienced goalkeeper. Defender Emre Güngör and midfielder Ahmed Barusso were the only players that arrived and this was despite the coach insisting at least four more should join the squad.

Without enough players arriving Feldkamp tried all of the remaining options available to him in many different positions. Despite this he couldn’t manage to find a formula to make the side stronger. For instance, as everybody knows Servet Çetin is a player who is strong and ambitious, but not technical. Due to the lack of an incoming defensive midfielder Servet was tried in this position, despite not being suited to it as he is a defender. Feldkamp also changed the positions of other players many times. He tried stiker Hasan Şaş, midfielders Ahmed Barusso and Barış Özbek as a right backs, forward Shabani Nonda as a playmaker and even Emre Güngör as a defensive midfielder, as he searched for new options. One time he made Serkan Çalık, a young talented forward, play as a sweeper for the last few minutes of a Turkish Cup Game against Fenerbahçe. All of this experimentation would be acceptable only in friendly games and in pre-season, not in the middle of a campaign to win the title.

After moving players from their natural and preferred positions it was understandable that many were not just upset, but even angry. When Adnan Polat had won the presidential elections in March (he was previously the vice-president and played a key role in bringing Feldkamp to Galatasaray) he arranged a one to one meeting with the players. What he heard was predictable. The players were unhappy they had been forced to play in unfamiliar positions. They felt it was unfair they should be criticised when they played poorly in a totally new position. The squad even went as far as saying Feldkamp was not managing the team well, and only without him could they be champions.

After this meeting Adnan Polat and Feldkamp held talks. In the conversation between them, Adnan Polat gave Kalli some advice about how to manage the team, but “Kalli” (Feldkamp’s nickname in Turkey) is not a coach that takes kindly to being told how to do his job. For him it was a sign the players had lost all confidence in him and after this meeting Feldkamp announced he was resigning. Feldkamp’s assistant left, too.

It is clear to me that Feldkamp was forced out, because Adnan Polat knew that by speaking directly to the players and then advising such a proud manager as Feldkamp how to do his job, he would react in only one way: to resign.

The situation is even stranger when the man who has just become president of Galatasaray, a man who trusts Feldkamp and was key to his appointment in the first place, forces him to leave the club almost as soon as he sits in the president’s chair. Adnan Polat had also said he wanted Feldkamp to take the position of Football Advisor to the Board when he finally stopped coaching.

All this shows that the new president doesn’t really have a plan for the future. This was further confirmed by the fact that so many managers, each with differing ideas on how to play the game, were contacted about taking over. For now the Turkish press believe that Dutchman Louis van Gaal may be next in line for the job.

The players contributed directly to the removal of Karl Heinz Feldkamp, and that is not a healthy sign for any club. However, the one positive is that now the players have no excuses left and those who did not enjoy life under Feldkamp can take pleasure in their football without him. Perhaps the relief felt by some after Feldkamp’s departure could provide the motivation to win both the Turkish Cup and, importantly, Super Lig. But if they could do this, the position, the effect of a manager will surely have to be questioned. Because if any team can be successful like this, why do they need a manager?

(Gökhan Tan-MedyaKronik) - Galatasaray Futbol Takımı Özhan Canaydın’ın başkanlığından beri, takımın yaşadığı bütün başarısızlıkların sorumlusu olarak gördüğü ve sezon sonu kellesini aldığı teknik direktör listesine Karl Heinz Feldkamp’ı da ekledi. Feldkamp’ın ayrılışı zamansızdı ama pek çok kişi için sürpriz olmadı. Teknik adam, çalıştığı süre boyunca sadece basın tarafından değil, kulüp içinde de sürekli eleştirildi.

Eleştirilere tek başına göğüs geren, elbette “Kalli”yi getirmek için bir “one man show” sergileyen Adnan Polat’tı. Polat 22 Mart 2008’deki seçimini kazandı ve kendi sözleriyle “düşlerini süsleyen başkanlık rüyasını” gerçek kıldı. Ve bu rüyanın ilk icraatı, tek başına kefil olduğu teknik direktörünün kulüpten kopmasını sağlamak oldu.

“Kalli” Feldkamp, kağıt üzerinde istifa etmiş görünüyor. Ama işine karıştırmayan, karışıldığı anda da tepki vereceği çok açık olan teknik adama “Artık ön libero deneme, Nonda’ya şans ver, futbolcularla iyi geçin” gibi uyarılarda bulunulması zaten istifasının istenmesi anlamına geliyordu.

Bu süreçte kaçınılmaz katkısı bulunan spor basını da yeterince sorgulamadı Feldkamp’ın gidişini. Öyle ya, adam ikide bir hasta olup, takımı yalnız bırakıyor, bir maçta orta sahada oynattığı adamı, diğer maçta “stoper” yapıyor, vazgeçilmezleri kadro dışı bırakıyor, özetle koskoca takımı “tek patronmuş gibi” yönetiyordu!

Takımın tek patronu. Feldkamp’ın futbol şubesindeki konumu aslında tam da buydu. Bu onun, yıllar önce Fatih Terim örneğinde olduğu gibi, kendini kabul ettirmek için mücadele ederek kazandığı bir ayrıcalık değildi. Aksine, durum tam da tersiydi. Polat bir taraftan Feldkamp’ı göreve getirmek için kendi yönetimiyle mücadele ederken, diğer taraftan da Feldkamp’ı bu göreve ikna etmek için didindi. Adnan Polat bir önceki yönetimi temsil ediyorsa -ki Feldkamp göreve geldiğine göre bunu sorgulamak artık yersiz-, “Kalli”nin takımın tek patronu olması kulübün kararıydı.

Kulüp, Feldkamp’ın gelişini “geleceğe yatırım” olarak duyurdu. Teknik adama önerilen şey, futbol şubesinin danışmanlığıydı. Sadece futbolcuları değil, şubede bulunan tüm takımların organizasyonunu ve teknik direktörlerini de o belirleyecekti. 74 yaşındaki “Kalli”nin, istememesine rağmen yönetimin “ricasıyla” eşofmanlarını giyip A takımının başına geçmesi de “geleceğe yönelik” bu planın ilk adımıydı.

Gelinen nokta, Türk futbolunun “henüz”, bu kadar ileriye bakmaya hazır olmadığını, hatta niyeti bile olmadığını gösteriyor. İsmi ve başarılarıyla, uzun vadeli plan yapmaya belki de en yakın kulübümüzün bile karnesi sınıf geçmeye yeterli değil. Kafamız, düşünce yapımız, temelimiz buna uygun değil.

Feldkamp’ın ayrılmasının Galatasaray açısından yarattığı en hazin tablo, kulübün “yeni” yönetiminin, gündeminde herhangi bir plan olmadığını ortaya koyması. Daha bir ay öncesinde rotasını, Karl Heinz Feldkamp’ın fikirlerine göre çizeceğini açıklayan yönetim, piyasadaki birçok teknik direktöre teklif götürmeye başladı. “İyi bir isim olsun da, kulübün büyüklüğünü anlaşılsın” görünümündeler. Bu isimlerin oyun anlayışlarının çok farklı olması, bu “yeni” döneme dair bir strateji geliştirilmediğini gösteriyor.

Galatasaray, Süper Lig şampiyonluğunu kovalarken ve Türkiye Kupası’nın en güçlü adayıyken, Feldkamp’ı hatırlamamız mümkün değil. Onu, Galatasaray şampiyon olunca hatırlayacağız: “Bak, teknik direktörsüz takım daha başarılı” diyeceğiz. Ya da “takım teknik direktörsüz şampiyon oldu, düzgün birini başa getirirlerse daha neler yaparız” diyeceğiz.

Kimse, dokuz ay önce söylediğini, başkan olur olmaz çiğneyen Adnan Polat’ı hatırlamayacak. Evinde emekliliğini kutlayan futbol adamını, kulübüne rağmen, bin bir ricayla takımın başına getiren o günkü ikinci, bugünkü asil başkanın “başarısızlığını” göremeyecek.

Hadi o kadar abartamayalım. Elbette birileri çıkıp, onun hakkını verecek:

“Vay be, adam işi biliyormuş!”

Feldkamp “yeniçeriler”e karşı

(Volkan Ağır-MedyaKronik) - Karl Heinz Feldkamp’ın, hakkındaki onca olumsuz eleştiriye rağmen takıma kattıkları kaybettirdiklerinden kat be kat fazla. Tıpkı Galatasaray’ın başında olduğu 1992-1993 sezonunda olduğu gibi Türk futbolunun çehresini değiştirme potansiyeli çok yüksek oyuncular topluluğu bıraktı ardında. Ve tıpkı o sezon kazandığı şampiyonluğu tekrarlamak ister gibi bir görüntü çizdi.

16 yıl önce Bülent Korkmaz, Mert Korkmaz, Tugay Kerimoğlu, Arif Erdem, Suat Kaya, Hakan Şükür, Okan Buruk gibi isimlere güvendiği gibi, şampiyonluğu gençlerle almak istediğini göstermek istedi. Uğur Uçar, Orkun Uşak, Barış Özbek, Serkan Çalık, Mehmet Güven ve Mehmet Topal sürekli forma şansı bulan yeni isimler oldu.

Her zaman Avrupa kupalarında başarılı olmayı daha çok önemsemiş bir kulüp olan Galatasaray’ı UEFA Kupası maçlarında alınan sonuçlar hiç bir zaman tatmin etmedi. İlk maçtan, son maça kadar futbol şansıyla yürüdü takım Avrupa’da. Gruptan bir üst tura çıkma şekli bir hayli mucizevi ve bir o kadar da acınası olan -Austria Wien maçının son düdüğünden sonra Bordeux maçının sonucunu öğrenen oyuncuların sahada “sevinçten” nasıl koşuştuğunu görmeliydiniz- takımın bu durumu çokça eleştirildi.

Leverkusen karşısında alınan 5-1’lik mağlubiyetle UEFA Kupası’ndan elenmeyi hiç mi hazedemeyen yönetimde kimsenin Kalli’ye güveni kalmadı. Sadece Özhan Canaydın, Adnan Polat ve Adnan Sezgin kaldı. Bu elenmenin şokunu atamayan takım da üst üste aldığı süpriz mağlubiyetlerle şampiyonluk yarışından kopma noktasına geldi. Ama oyuncular ve Kalli de maç boyunca maçı değişterek hiç bir harekete kalkışmadı. Günümüz futbolunda mağlup durumda olan takımların maçı çevirmek için forvet sayısının değil, orta sahadaki oyuncuların sayısının fazla olmasının gerektiğini gözleyememiş olacak ki Kasımpaşa maçında sahada beş forvet vardı takımda. Orta sahada onlara top atacak adam yokken o beş forvet ne yapabilir ki? Kalli bu konuda bence gerçekten geride kalmış.

Kalli, Fortis Türkiye Kupası’nda Fenerbahçe ile Ali Sami Yen’de oynanan maçın kazanılmış olmasına rağmen yine aynı hataları yapmaya devam etti. Hatta bu sefer abartarak, son dakikalarda oyuna giren Serkan Çalık son 10 dakika defansta son adamdı. Bol kartlı geçen ve şans golüyle kazanılan maçın yorumu ise Adnan Polat’tan geldi. “Saçmasapan bir maçtı.”

Sene boyunca oyuncuların yerini sürekli değiştirdi Feldkamp. Hazırlık maçlarında ve menejerlik oyunlarında yapılmasına tahammül edilebilir mevki değişikliklerini lig maçlarında yapması ve verim alamamasına rağmen bu konuda ısrar etmiş olması Galatasaray’daki herkesi çileden çıkardı. Emre Güngör’ü ön liberoda, Hasan Şaş’ı sağbekte, Ismael Bouzid’i ön liberoda, Nonda’yı orta sahada, Barış Özbek’i sağbekte deneyen Kalli, oyuncuları da futboldan o kadar küstürmüş ve sabırlarını o kadar taşırmış olacak ki, takım içindeki huzursuzluklar medyaya oyuncular tarafından verilen demeçlerle yansıdı.

Mart ayındaki seçimleri kazanıp başkan olan Adnan Polat, 4 Nisan 2008 akşamında oyuncularla tek tek görüşüp, “Bazı arkadaşlar hiç alışık olmadıkları yerde oynatılıyor ve taraftarların önüne atılıyor. Bizi hep yanlış oynattı. Kalli olmazsa şampiyon oluruz. Yoksa sonumuz kötü” cevabını alması ve kendi getirdiği Kalli’yi göndermesi, bir nevi yeniçeri ayaklanması olarak Galatasaray’ın tarihine geçecek bir olay haline geldi.

Galatasaray’ın içine düştüğü bu oyuncuya dayalı düzen kısa zamanda farklı sonuçlara yol açabilir. Bundan önceki Gerets’li dönemde kazanılan şampiyonlukta, parasızlıkla boğuşan ve tamamen duygularıyla oynayan oyuncular bu sezon iki kupaya da bu şekilde ulaşabilir. Ancak asıl soru şu ki, eğer bu iki kupa da bu şekilde kazanılırsa, gelecek sezon takımın başına geçecek teknik direktör karşısında teknik direktörsüz de şampiyon olabilen bir takım varken istediklerini nasıl yaptıracak? Yönetim ise iki kupa da kazanıldıktan sonra oyunculara karşı nasıl bir tavır alacak? Çünkü böyle bir durum gerçekleşirse oyuncuların herhangi bir yönetimsel sıkıntı da, yöneticiler üzerinde fazlasıyla baskı ve istediklerini yaptırabilme gücü olacaktır.

103 senelik bir kulübün oyuncuya dayalı düzene gelme potansiyelinin zirve yapmış olması, kulübün tarihiyle, prensipleriyle, gelenekleriyle çelişen bir görüntü çiziyor. Duygusal bir topluluk olduğumuz için kısa vadede başarılara ulaşmak için bir çözüm olabilir bu düzen. Ancak yönetimin uzun vadede bu düzeni nasıl şekillendirip, dönüştüreceği merak konusu.

göreve geldiği dönemi hatırlıyorum da, hıncal uluç onu galatasaray'ın başına gelebilecek en iyi başkan olarak sunmuştu. "10 senede 7 şampiyonluk, 1 avrupa kupası" vaadi vardı yanılmıyorsam. 6 senede 2 şampiyonluk, 1 "türkiye" kupası kazanabildik. hem de o şampiyonluklardan birini görevden aldığı lucescu sayesindeydi.

daha sonra adam yemeye başladı canaydın. bu adamlar da sarı kırmızılı tribünlerin sevgilileriydi; fatih terim, hagi ve bülent korkmaz. yıldız vaadini de yerinde tutamadı. takım, verimli olamayan yıldızımsılar tarafından yolgeçen hanına döndü; frank de boer, flavio conceicao, christian, felipe, fabio pinto, xavier, carusca, tobias linderoth, lincoln... şu an geride bıraktığı tek elle dokunur şey stad projesi. onun da ne kadar gerçekleşeceği muamma.

kısacası bizden 6 seneden çok daha fazlasını çaldı canaydın. nihayet bıraktı, hepimizin gözü aydın!

Feldkamp gelmeyecek, gelse de ondan hayır gelmeyecek. Bu artık belli oldu. Kulağımıza çalınanlara göre, müstakbel başkanımız Adnan Polat'ın düşündüğü isim Graeme Souness'mış. Tamam anladık; Adnan Polat, Özhan Canaydın'ın devamı... Ancak bir ufak ricamız da mı olamayacak? Bari Galatasaray efsanelerini bitirme konusunda Özhan ağabeyinin yolundan gitmese olmaz mı?

Ulubatlı kanımızdır, canımızdır. Ancak maalesef ki, çok kötü bir hocadır. Ve bıraktığı tüm o güzel izlerden dolayı, 'overrated'dır üstüne üstlük buralarda... Şu aşamada Sounesslı bir Galatasaray, hem Souness'ı hem Galatasaray'ı bitirir. Yine Canaydın'ın büyük katkıları sonucu bir başka 'biten' yani bugünün taraftarı, kıçına teneke takıp kovalar Souness'ı...

Bülent, Hagi, Terim ve ısrarla tekrarlıyorum zavallı kurban Petre...

İlk üçünü Canaydın bitirdi, dördüncünün tele-talimatla küfürü yediği noktada Galatasaray bitti.

Gidenlerden bir tek Hagi'yi eklemedik ki kendimize, bir tek onu deli gibi özlemedik ki... Sıra Souness'a gelmesin, lütfen gelmesin, bir de o bitmesin! Sonra bir de 'Bitenlerden' şarkısı söylemeyelim. Onu hep Mehter Marşı eşliğinde Kadıköy'e bayrak dikerken hatırlayalım...

Playteam (who were announced as Galatasaray's race team last month) also brought along some potential drivers who recently took part in an evaluation testing session aboard Formula 3000 cars in Italy including former Italian GT championship winner and Playteam regular, Italian, Alessandro Pier Guidi and Turkish local hero, GP2 racer Jason Tahincioglu (above and below).

"We are delighted to have Playteam as part of the Galatasaray family and thrilled at the great selection of racing talent that the team has been testing of late," says club President Mr. Ozhan Canaydin.

"We welcome the potential drivers to Istanbul and wish them the best of luck - we are looking forward to one of them earning the honour of driving the Galatasaray car in our first race in Superleague Formula.

"We are confident that Galatasaray will be well and truly prepared for this great challenge."

“After long discussions and several working meetings in Istanbul, my dream has progressed,” enthused owner and founder, Giambattista Giannoccaro. “Scuderia Playteam is now ready to join this unique championship with a great partner, Galatasaray SK.”

Fresh from factory-backed campaigns in the FIA GT Championship and International GT Open in 2007, the Italian squad is now ready to join forces with the Istanbul-based club and – in preparation – has already invited a number of leading drivers from various racing series to test Formula 3000 single seater cars at Vallelunga, near Rome (Italy), including:

• Davide Rigon (F3000 Euroseries champion)
• Marco Bonanomi (currently competes in GP2 Asia Series with Piquet Racing)
• Giacomo Ricci (2006 European F3000 champion)
• Alessandro Pier Guidi (drove a Maserati MC12 for Playteam in the FIA GT Championship)
• Filipe Albuquerque
• Bruce Jouanny
• Massive Galatasaray fan, Jason Tahinci

“We are finalizing contracts with drivers and are convinced of being able to be ready to produce a high level great race weekend entertainment package for spectators around Europe," Giannoccaro said. "I’m sure the Galatasaray SK fans will closely follow the launch of our Superleague Formula, and cheer for us in the competition. I love excellent football. Galatasaray SK is one of the best football clubs to come to the race track, and at Scuderia Playteam we are putting together the best racing resources."

"I am glad that we have put this project together with Playteam," says Galatasaray's President, Ozhan Canaydin. "Please join us early March for the Kayseri league match at Ali Sami Yen, the home of the Galatasaray SK football club to support us for the official unveiling of the team and car – the first next step of our important project."

Hıncal Uluç başta, medyadan birçok ismin son günlerdeki popüler söylemi şu: "Galatasaray'da neler oluyor? Florya'dan haber akışı zayıf. Muhabirlik ölmüş"

Florya'da neler olduğunu da, bunların gazetelere neden yansımadığını da gayet iyi biliyorlar da, maksat yeni jenerasyon gazetecilere bok atmak işte... Takımdan cemaatçiler, kulüpten lise faşizmi, basından da bunlarla ilgili haberlerin sayfalara girmesini engelleyen üst düzey yöneticiler siktirolup gitmedikçe ne Galatasaray'dan cacık olur ne de bu işlere normal mesafedeki futbolsever Florya'da neler olduğunu öğrenebilir!

Uluç'u duyan sanıyor ki, gazetecilerin haberi yok Florya'da nelerin olduğundan... Dar bir çevre var, Galatasaray muhabirleri, medyaya ya da kulübe yakın işadamları ve bunlarla arkadaş/ahbap olan aşırı meraklı taraftarlar. Bu insanlar her şeyi biliyor. Peki olanlar neden sütunlara yansımıyor? Muhabir haberi gazeteye veriyor, bundan sonra iki seçenek var. Ya spor müdürü tırsak çıkıyor, "Aman bu haberi koymayalım, kulüp bize ambargo uygular, idmana almaz, zaten çektiğimiz 3-5 dandik fotoğraftan da oluruz, bir de her sene aynı şeylerin söylendiği röportajları rakip gazeteye verirler" diye düşünüyor. Ya da müdür bir heyecanla manşet yapıyor haberi. Sonra yukardan 'imza yetkisi' olan birileri arıyor spor servisini. "Ne yapıyorsunuz lan siz? Cemaati mi salacaksınız üstümüze? Hariciyeyi elinde tutan okulu karşımıza mı alalım?" türü baskılarla haberi kaldırtıyor.

Bu işlerle biraz ilgisi olan herkes aşağıdaki olayların iç yüzünü biliyordu ama hiçbirinin perde arkası gazetelerde doğru dürüst işlenemedi. İşlenmedi değil, işlenemedi!

* Egosu değil vücuduna ülkeye bile sığmayan Terim, göreve ikinci gelişinde, cip olayından dolayı kavgalı olduğu ve günahı kadar sevmediği Hakan Şükür'ü neden/kimin baskısıyla tekrar Galatasaray'a almak zorunda kaldı? İtalya'da kulüp başkanına posta koymuş Terim'e boyun eğdiren faktör neydi?

* Özhan Canaydın'la Adnan Polat arasında yıllar önce Kıbrıs'ta neler olmuştu? Peki Adnan Öztürk'le Özhan Canaydın arasında neler yaşandı? Neden yaşandı?

* Adnan Polat'ın Liverpool deplasmanındaki limuzin macerasını fısıltı gazetesi yoluyla yayan kimdi? Bunu neden yaptı?

* Galatasaray'da başkan nasıl belirleniyor? Gerçekten seçim mi yapılıyor? Yoksa Galatasaray'a başkan olmak iki kişinin dudağının arasında mı? "Galatasaray'da görev alınmaz, verilir" nasıl bir mantıktır? Bunu bir de yüzsüzce örnek bir söylem gibi göstermek nasıl bir midesizliktir? Galatasaray'ın üye alımındaki sağlıksızlık nereden kaynaklanmaktadır? Bu, neden seçim dönemleri cılız sesler haricinde medyada dile getirilmez?

* Atatürk, Anadolu Liseleri projesini neden başlatmıştır? Hangi okulun, Dışişleri başta olmak üzere ülke üzerindeki etkinlik tekelini kırmak istemiştir? Güneş'i neden kurdurmuştur?

* Galatasaray'ın güya 'mütedeyyin' futbolcuları malum cemaatle ne derece ilişki içindedir? Alt yapıdan çıkan genç oyunculara cemaate katılma yolunda 'mahalle baskısı' uygulanmakta mıdır? Cemaate katılan futbolcular A takıma girme yolunda avantaj kazanmakta mıdır?

Bu sorulara uzun uzun düşünsem onlarcası eklenebilir. Bir çırpıda aklıma gelenler bunlar. Muhabirlik falan ölmedi, hatta değil muhabirler biraz ilgili her gazeteci bunları biliyor. 'Ah nerede o eski bayramlar' tadında eski gazeteleri, gazeteciliği övenler de bunların bilindiğini biliyor. Çok şükür, biz de onların yaptıkları gazeteleri biliyoruz. Başlıkta bile yapılan tashihleri, neredeyse her cümledeki anlatım bozukluklarını, palavralarını... Ama Allah var; kulis kumpasta, birilerinin altını oymada, demagoji yapmada genç gazeteciler 'henüz' onların seviyesinde değil. O da olur bir gün...