iyiliği istememiz/eylememiz gerekiyor

insandaki yapı dualisttir

bu anlamda iyilik

hem istemektir hem yapmaktır

zihinde istemek, yaşamda olmaktır

-ama neyinizle ne kadarınızla,?

bu neliği ve ne kadarlığı hayat tanımlarımıza göre değişir

ölçü bu tanımdakı neliğe vurulmalıdır

özne nesne ile ilişki kurar ve eylem vareder

mantık bir bütündür

demek istediğiniz  teori ile pratik arasındaki

çelişkiyi kastediyorsanız

bu aralık insan olmanın mücadelesinin verildiği alandır

işte burda insan gayret eder ve iyi olmaya çalışır

önemli olan da gayret etmesi/kulluk yapmasıdır

ama şeytan bu aralıkta zayılıkları zaafa uğratmak ister

insanı düşürmek ister

insan buna direnir

ama insan düşecektir

düşmesi de insan olmanın sıfatlarındandır

işte burda geliyor soru sorun şeklinde:

insan düşebilir-düşer

ama insan düşer ve düştüğü yerde düşünür

anlamlandırır ayağa kalkar ve yürür

insanın bütününde ne olmalı ?

Anlam

ve dolayısıyla

Allah

varoluştan Allah ı aldığınız zaman anlam gider

anlamsız bir okuma yapmaya çalışmak da

saçmanın engeliyle karşılaşır

'olma' ya çalışmak
hem de 'iyi' için

iyi olmak için çalışmak...

ne yapmalı sorusu
ne yapmalı/

ne yapabiliyorsak onu yapmalı

herkes her şeyi kendine yontuyor bu normal
herkes kendi gözüyle görüyor

insanlar cimri davranıyorlar bu zenginliği paylaşmıyorlar

bencil davranıyorlar

hep benim mantığından yaklaşarak

koca bir evreni daralta daralta

ufak bir oda gibi yapıyorlar

isteklerimizin neliği nasıllığı

mesele ahlaki duyarlılıklarının zayıf olmasında:
mesela
Allahu alem diyememelerinde
mesela şımarmalarında
kendi akıllarını putlaştırmalarında

insanın kendisini anlamlandırması için ilgilenmesi gerekiyor
aslında ilgilenmekten öte bizzat yaşaması gerekiyor

doluya koyacaksınız almayacak
boşa koyacaksınız dolmayacak
bu böyle hepimiz yaşadık

gayret etmek/kul olmak ile eşdeğer

farkına varabildiğimiz kadar farkında olduğumuz kadar insanız aslında

kendini kandırma
kendinle oynama

kendinden kaçma

sonra da şaşı bakıyoruz her şeye

boşluğunla

oynuyorsun

varoluş ;hayattır;insandır

Keskin görüş mü , biriktirme sorunu mu

‘karşılığa karşılık’ anlayışı ne kadar ahlaki bir tutum ki

Asabi oluşumuzun bir sebebi de “bastırılmış” oluşumuz mu?

Bilgiyi edinmede; korku; şartlanmışlığın bir versiyonu değil mi?

Hayal kuran ve çıkarcı insan

Zihnimizdeki düşünme paradigmalarının(modellerin) ne kadar hakikatle buluştuğunu sorgulamak

Ön şartlanmanın “Anı” yorumlamadaki beceriksizliği

Hayatımda eksik olan ne bunu düşünüyorum

“unutmak öldürmektir” diyordu bir şiir kitabının arka kapağında

Sigara ve çayın işlevi nedir ki?

Düşünsel jimnastiğin mantığı

jimnastiğin gerçekliği,gerekliliği,hangi düzlemde, hangi metodla yapılabileceği

jimnastiğin ‘dolap beygirliği’ işlevine gelmemesi

Gerilimler arasında insan.bu gerilimleri kullanılış biçimi

Duygusal içerikte boğulmayan, teslim olmayan dengeli(gerilimlerin aşırı uçlarında olmayan ortasında yaşayabilen;takva diyebiliriz belki) bir bünye

Sorunlara bağlı varoluş mu? Bu varoluş durumu neyi ifade ediyor

‘Varoluş ahlakı’

Hala kendimde gözlemlediğim bir sorun varoluş ahlakı

Varoluşun mantığı

‘Var’ı hangi ‘Oluş’a bağladığımız

Bağlılık mı, Bağımlılık mı

Kölelik psikolojisinin zihnimizdeki ve yaşantımızdaki izleri

Varoluş ve kölelik

Varoluşa kölelik açısından bakış

“Sorunlar var öyleyse Varım” mantıkları

Sen varsın öyleyse Ben de Varım

Sen yoksun öyleyse Bende Yokum Mantıkları

Bağımlılık ve iğrençlik

Gecenin ilerleyen vakitlerinde yalnız oluşumdan ve karanlıktan korkmamın çocukluk tarihimle(şartlandırılmışlıklarımla) yakın bir ilgisi olduğunu düşünüyorum.burdan da şu sonuç çıkıyor;çocuk eğitimin insanın gelişiminde çok önemli bir yeri olduğunu ve ‘çocuk psikolojisinin’ çok etken, yerleşen bir yapısı olduğu

Bir insanı anlama çabasında kişisel tarihin önemi

‘yoğunlaşma’ kavramını incelemek

Sürekli yorum yapmanın (üretmenin) mantığı ve insanın bundan hoşnutluk duyması

Kendimizde belli bir psikolojiyi sürmek nasıl bir şey

‘malzeme’ kavramı

Kestirmeci, sonuçcu ve aceleci anlayış bilimden uzak

Kaynakları taramak önemli

İnsan organizmasının gereksinmelerini tamamlaması önemli değil mi Doğru düşünce için.

Sufli kasırgalar arasında insan

Süfli kasırgalar arasıdında ‘Dolap beygirliği’ yapan insan ve yaşanamayan İnsani güzellik/Zenginlik

İnsanı eğitmede Müziğin rolü

Bok Çukurundaki İnsan.Ama insana Asla bok çukurunda olmak yakışmaz

İnsan kendinde neleri ‘Örgütleme’li

‘Geçiştirmeci’ anlayıştan uzak, görerek ve bilerek (okuyarak)

Kavramların insanların zihinlerinde çağrıştırdığı manalar

"Her zaman yaşam nehriyle birlikte git. Asla akıntıya karşı gitmeye, nehirden hızlı akmaya çalışma. Sadece mutlak bir rahatlık içinde, her an kendini yuvada, rahat ve varoluşun içinde huzurlu hissederek git. Unutmaman gereken şey yaşamın kısa değil sonsuz olduğu ve bu yüzden de aceleye hiç gerek olmadığıdır. Acele etmek yalnızca bir şeyleri kaçırmana neden olur. Varoluşun acele içinde olduğunu gördün mü hiç? Mevsimler zamanında gelir, çiçekler zamanı gelince açar, ağaçlar hayat kısa diye hızla büyümek için koşuşturmazlar. Tüm varoluş yaşamın sonsuzluğunun farkında gibi görünür." - OSHO

herkes kendi öyküsünü yaşamak için geldi

zaten bu anlam bütün anlamları kuşatır

ve her şeyi anlamlı kılar

hayat bir varoluşa oturur

kendi gerçeğini bulur

sürekli hareket halindeyiz

her şey olarak böyle

yaratılışın özünde bu var

statik olan bişey yoktur

ama kendinizi dinlemek

kendi dünyanızla başbaşa kalmak

kendinize ait bir dünya kurmak

bir insan için çok önemli

insan zaman zaman bunu yapmalı diye düşünüyorum

aslınde hepimiz her insan teki yaşıyor bunu
bir dönem çok karanlık oluyor
bana tek benmişim gibi gelirdi
sabah olur mu diyorsunuz
ölümle sevişiyorsunuz
intihar tetiklemeli yaşıyorsunuz
ölmelinin tadını çıkarıyorsunuz
zannederim bu geçici bir dönem oluyor
insanın hayatındaki/tabiatındaki her şey geçici bir karaktere sahip

bir insanı aç yerde kıvranırken düşünebiliyorum:
ama felsefesiz düşünemiyorum

aklım almıyor

insanların felsefeleri yok olmuş
yaşam biyolojikleşmiş

Geçmişin bugüne etkisi muhakkak var ama
asıl etken bugün bizim ciddi anlamlı gündemlerimizin olmayışı

yarın düşüncenizin olmaması

bugüne boşluk olarak düşüyor

insanı belirleyen yarındır

dün de takılmak:
bir avuntu olma ihtimali çok yüksek
yarın dünü onore eder
bu işleyiş olarak böyledir
ama yarın yok ise dün kronik bir vakıaya dönüşür insanda

geçmişimiz bize etki edebilir ama asıl bize etki eden geleceğe bakışımız
geleceği nasıl görürsek yaşadığımız zaman diliminde bu ruh haline
bürünüyoruz

irademizi yapabilme olanağımızı görmemiz gerekiyor
çoğumuz kendi zindanlarımızı kendimiz kuruyoruz
ve hapsediyoruz kendimizi

hayat bizim
varoluş bizim

insan olmaya çalışmak bütün mesele bence bu
aklımızı ve kalbimizi
kullanmaya çalışmak
kendi gerçeklerimizi anlamaya çalışmak
hayata ve insana hangi pencereden bakıyorsak ordan görüyoruz kendimizi

hassas olmak çok güzel
ama ayrımı iyi yapmak lazım
hassas olmak ile hasta olmak ayrı şeyler
hastalık hassaslığa engel
çünkü hastalık hali
olmaman gereken bir hal üzerinde bulunmaktır

sorun olacak ki
insan olucak değil mi
yeterki sorunlarımızı abartmıyalım
sorunlarımızı sorunsallaştırmayalım

2.

iyi ve kötü olmak
neye göre nasıl?
bir süreçmidir acaba insanda
gelecek gündeminiz nedir
yarına ait kaygınız ve beklentiniz

yarın olmaz ise bugünde olmaz

ve geçmiş te anlamsızlaşır

insan kendine sürekli içerden bakınca:
bir noktandan sonra
bakışı körelebiliyor
bir göz hastalığına yakalanabiliyor
yakını görmede zorlanıyor buğulaşıyor bakış
içerden ve dışardan
beraber bakmak gerekiyor anlamlı bir bütüne ulaşmak için

gerilimli bir yapısı var insanın
gerilimi/sinir uçlarına fazla dokunmamak gerekiyor

insan sınırlı sürelerle ikame ettirini hayatını
yani bu değişmez bir yasadır
iyi olma ve kötü olma mutlak değildir

bu sürekli değişen ve dönüşen bir yapı seyreder

insan kendini bırakmadığı sürece insanı hiç bir şey tam anlamıyla bırakmaz:
ama insan zedelenebilir
geçer, deler de geçer
ama insan kendini onare edebilecek yapıda
istemek önemli burda
neyi istediğimize soru işareti koymak
ve anlamlandırmak soru işaretini

bunun içindesiniz ama dışına çıkmaya zorluyorsunuz:
bu paylaşıma dönüşmesi gereken yaşanılası bir alan

ve temelinde sevinç olması gerekiyor
yıpranmak çoğu zaman gereksiz birer hikayeye dönüşüyor içimizde

değişim insan için yararlı oluyor
mekanı değiştirmek arada faydalı oluyor

ama yine fayda nazarından bakmamak lazım
doğal düşünmek ve doğal olmak gerekiyor
hangi nazardan bakarsak onu bekliyoruz
bu bekleyişte normal bakışımızı köreltebiliyor
şu bir gerçek insan herzaman 'ol'uyor
her an bir oluş halindeyiz
aldığımız her nefes ile kendimizi yapıyoruz

insan kendini cam gibi göremez
bu yetkinliğe sahip değiliz:
hele bizim gibi kirlenmenin yüksek dozda olduğu bir çağda
bu imkansız
burda önemli olan yakınlaşmaktır
tatmin noktası yoktur insan için
tatmin olabilmek olgusu yok:
bunun farkında olmak gerekiyor diye düşünüyorum

aslında insan;arayan demek

adem kökü itibari ile yokluk anlamına geldiği gibi
insan eksik olduğu için
arıyor süreki
bu dünyadaki yolculuğu da bir arayış seferi olarak adlandırabiliriz
ve bir türlü tam olamıyor

olmayacakta

gözlerim sadece çoğu zaman
bekletirim düşüncelerimi, duygusal yoğunluklarımı
demlenmesini beklerim konuşmak anlamlandırmak için
kendim adına iyi bir yöntem olduğunu düşünüyorum
çünkü halin içinden değerlendirme yapmak
insanın ateşi ile eritebiliyor doğruları
şarteli yukarıya çekmek lazım
trafolar bu görevi görür
trafolar olmaza bütün
elektirik sistemleri patlar
normal gerilim yüksektir
trofalar bunu uygun hale getirerek dağıtım yapar
aklımız düşüncelerimiz için kalbimiz de duygusal yoğunluğumuz için trafo
görevi görüyor
bunları kullanmak lazım
futursuzca dağıtmamak lazım elektiriktiği

sorun'u yok etmeye çalışan bir insan aslında kendini yok etmek istiyor
demektir
çünkü sorun bitmez değişir
ama insanlar ne istiyor biliyormusun
insanlar tanrı olmak istiyor
mutlak olmak istiyor
sınırsız olmak istiyor
engelsiz/sorunsuz olmak istiyor
ama insan fani bir kul olduğunu kabullenmek istemiyor

3.

insan duygusal olarak akla aykırı bir konumda olabiliyor
aklı ile duyguları uyum zorluğu yaşayabiliyor
ama bu uyum zorluğu tabiatımız da var
önemli olan kendimizi anlamlandırmak
belli gerilimler arasında yaşıyoruz
NASIL sorusuna cevap vermek için ASIL nedir?
bunu iyi cevaplandırmak gerekiyor

sürekli aynı halde kalamıyoruz
yani sürekli neşeli veya hüzünlü olamıyoruz

veya sürekli karamsar veya sürekli umutvar

yani insan bir şeyi çoğu zaman yaşarken farketmiyor
sonra dan farkına varıyor

gençlik hız demektir
karmaşa demektir
delilikten bir şubedir gençlik
hızı kesemessiniz
sorunda burdadır zaten
herşey çok yoğun yaşanır
kendimize karamsar bir kişilik çıkartmamız hata

ve duygularımıza yenilmemiz demek olur

müzik dinlemek çok kolaydır
damardan bir şarkı vermek
beyni dumura uğratmak
aklı iptal etmek çok kolay ve zevklidir
ama önemli olan aklı elde tutmaktır
aklı ve kalbi elimize almaktır
ne duyarsız bir hayvan gibi
ne kendini koyuna çeviren bir mantık gibi
insan olabilmek mesele
hepsini herbirimiz yaşıyoruz

ve yaşıyacağız
bunu benimsemek gerekiyor
hatta benimsevmek gerekiyor
umut karamsarlık korku hüzün neşe her zaman için olacak
robot değiliz, insanız

mutluluk bir hoşnut olma hali değil midir
yoksa bir ömür boyu mutluluk,

sürekli maksimum neşeli olma tabiatımıza ters
mutluluk dediğiniz hadise
insanların gerilimleri yaşamaması değildir
kiminle konuşursanız konuşun
her insan bireyinin kendine göre
kullanılan tabirle sorunları sıkıntıları vardır

herkes kendi içinde fırtınalar yaşar
şimdi burda demek istediğim
sorunları kendi özelimizde tekelleştirmemek
yani genel düşünmeye çalışmak

nasıl’ı asıl‘la çözmeye çalışmak

insan ölüme kadar bir formatla yaşar
işte bunun için asıllarla düşünmek gerekiyor
yoksa ölçülerimiz yanlış olur ve
yanlış ölçümler yaparız
insan için değişmeyen bir şey yoktur
mutluluk denilen hadise değişmemek se kim mutlu?
sürekli aynı halde kalmak ise
sürekli aynı yoğunlukları yaşayabilmek ise
kim mutlu olabilir ki
kimse

genel bir çerceve çizmeye çalışıyorum
her zaman bu çerceve sizin karşınıza çıkacak
kendi fotoğrafınızı çekeceksiniz insan çercevesinin içinde

insanı;kendi tabiatımızı içselleştirmemiz gerekiyor diye düşünüyorum
insanı içselleştirdiğimiz benimsediğimiz ,benim-sevdiğimiz an
benliğimizi kişiliğimizi geliştirme imkanına daha hızlı kavuşacağız diye
düşünüyorum

gelişmek istiyorsak aslında kendi bencilliğimizi önlemek,
kendimizi önemsememek gerekiyor belki de

4.

paket yaşamlar sunuluyor
bak herkes bunu yapıyor
sende yap
şu ünlü şöyle yapmış
şöyle bir yaşam sürüyormuş
bana ne

ama düşünme melekelerinin yitirildiği bir ortam
dayatılan bir model var türk insanın önünde

modern bir dayatmalar var
bak bir çok kadınla beraber olursan farklı olur,değişik olur
veya bugün kafayı demleyelim
fransız şarabı içelim
yani önümüze bir yaşam konuluyor değerlerimize aykırı bir yaşam:
ama önemli değil
herkes inandığı gibi yaşar sonuçta

düşünmemiz gerekiyor
rabbimizin bizimle olan ilk diyoluğu:
”ikra”
düşün diyor
insan olmak düşünmekle başlıyor
eylemi var felsefesi yok

bu insan olamaz

işte sorunumuzda bu bakışta
genelde şaşı bakıyoruz hayata
Allah sizi sevmiş,size değer vermiş varoluşa getirmiş
siz kendinize bu değeri vermelisiniz
bu değeri vermesseniz
birilerinin değer vermesini beklersiniz

bakın bir insan değersizse
ve siz ona değer veriyorsanız
değerleri karıştırıyorsunuz demek

değeri yoksa siz değer versenizde değerlenmez
burda küçümseme anlamında söylemiyorum
biz insanlığa en çok değeri veren
bir dinin mensuplarıyız
biri kendi değersizliğini ortaya koymuş ise bu sizi değersizleştirmemeli:

ama birilerinin değeri bizi değersizleştiriyorsa kendi değerimizde bir sorun var demektir
sorun karşı da değil
kendimiz de

farkında olmak:
ayırdına varmak

varoluşu hayatı yaşamı
neye bağlamalıyız

?
işte iman burda başlıyor
eğer Allah’a değilde diğer varlıklara bağlarsak
işte bu bağladığımız düğümler bizi boğuyor
bazen bir musibet bin nasihattan yeğmiş

şunu anlamıyorum

"onsuz yaşayamam"
ya sen onsuz yaşamıyorsan zaten yaşamıyorsundur
zaten senin hayatın "o" dur
sen yoksundur

farkında olmakla insan olmak aslında eşdeğer:diğer varlıklar farkında olmuyor

öyle insanlar tanıyorum
sanki sabahı olmayacak mış gibi
hayatı değerlendiriyorlar
ama sabah oluyor
çünki varoluşun gereği bu
siz diyorsunuz şimdi herşeyi sende çok basitleştirdin:
yaşanan yoğunluklar basit değildir kesinlikle ama bu gerçekleri de
abartmadığımız anlamına gelmiyor
ama şu da bir gerçek
eğer biz kendimizi geliştirdikçe
hayal dünyamız daha bir genişliyor

“kim nefsini temizlerse kurtuluşa ermiştir" diyor ayette
yani biz nefsimizi aklımızı kalbimizi çarpık anlayışlardan hasletlerden
temizledikçe dar dünyamız genişliyor

sevmemiz gerekiyor insanı
bizim öğretimiz böyle
insanı gerçekten sevmemiz gerekiyor
ama kalbimiz o kadar katılaşmış ki
kaç kişiyi gerçekten sevebiliyoruz?:
sevmek deyince

genelde

karşı cinsler arası ülfet gelmemeli
sevgi bir varoluştur
ama bizim çorak kalblerimiz galiba çok müsait değil buna
biz öyle sınırlandırmışız ki herşeyi
herşeyi belli kalıplara hapsetmişin

5.

yaptım demek ayrı
yapmalı demek ayrı
yaptım dersek örneklik ifade ederiz
yapmalı dersek bir sorumluluktan bahsederiz
yapmalı derken yaptığınızı değil yapmak istediğinizi kastedersiniz
 tabiki samimiyet ayrı bir şey
o zaten olmassa
insanlığımız tehlikeye düşer
gönülde ne varsa elde de o oluyor

pozitif veya negatif kavramlarından ziyade
bence olduğu gibi görme kavramlarını kullanmamız bizim için daha faydalı
olacağını düşünüyorum
olduğu gibi görebilirsek değerlendirebilirsek
daha anlamlı yaklaşabiliriz olaylara

"bir doğru öbür yanlışa götürmemeli" bu kuraldır
işte burda objektif bakabilmek ;olgun olmakla eş değer
zaten zannımca objektif olmak olgun olmak demek
teselli etmek bence arabaya benzin koymak gibibenzin bitti mi,yine kalırsınama gerçekleri olduğu gibi değerlendirmekbize anlamlı bir bakış sağlayacaktır

peygamberimizin bir duası var

"Allahım bana eşyayı olduğu gibi göster"
olduğu gibi bakabilirsek her şeye o zaman anlamlandırma sürecimiz daha
sağlıklı işleyecektir

insan tabiatında

zor olan kolaya evriliyor/kolay olan zor olana evriliyor

insan an da yaşar

an bilinçi bir olgu olmalı insan için
geçmiş ve geleceği değerlendiren insan anı algılar ve yaşar
bu bir bağımlılık değil, değerlendiriştir
işte burda hayata baktığımız parametreler önemli

geçmiş ve gelecek anı öldürüyorsa burada hayata ölü bir bakış var demektir
çünki asıl hayat “an” dır

yaşama haksızlık, varoluşunuza saygısızlık etmemek gerekiyor

öz çok önemli
özü bilmeyen bir insan nasıl özgür olabilir
özünü-gürleştirebilir

kafamızdaki düşünme ölçüleri yanlış
ölçüler yanlış olunca haliyle ölçümlerde yanlış oluyor
bundan dolayı iyi irdelemek gerekiyor
düşünürken kullandığımız veriler malzemeler ne kadar sağlıklı

bu çok önemli bir olgu

altın terazisiyle şeker çekemeyiz
şeker terazisiyle de altın tartamayız

hayat boş
amaç ve insan ile anlam kazanıyor, zenginleşiyor
burda amacı sorgulayıp insan ile paylaşmak gerekiyor
eylem var felsefe yok
bu insan değil
önce felsefe
sonra eylem
bir insanı aç yerde kıvranırken düşünebiliyorum
normal ;açtır kıvranıyordur
ama bir insanı felsefesiz düşünemiyorum

yani eylem insan demek değil
insan öncelikle felsefe demek
sonra eylem diye düşünüyorum
bu anlamda
amaç kavramı karşımıza çıkıyor
bunu iyi sorgulamalıyız
amaç ne?
öncelikle bunu aşmak gerekiyor

yaşamam için bir sebebim olmalı
amacım olmalı
yaşama sebebim beni eyleme yönlendirmeli
türk insanı eylemi çok seviyor

yapacak bir şeyler
ama niçin?
bu soru algılaması zayıf
veya biraz daha deşifre edelim
insan nedir?
bunu tanımlamak gerekiyor
sonuçta insanız
kendimize ait bir tanımımız olmalı ki
genel tanımlar önemli değil
birey olarak yaşıyoruz kendimizi
önemli olan sizin kendi tanımlarınız
yoksa bir toplum değil,sürü olurduk
toplumu, geneli bireyler oluşturur
ve bir mozaik çıkar ortaya
zenginlikte paylaşımda bu mozaiktedir

önemli olan parçaları bütünde ait oldukları yere koymak
ve mesele;
ne sadece parçayı ne de sadece bütünü algılamak
mesele parçaları bütünde ait oldukları yerlerine koymaya çalışmak
insanın en ciddi sorumluluğu da bu olsa gerek

önce Işık tanımlanmalı
sonra ışın yayımladığı aydınlık

bakışı diri tutabilmek gerekiyor
abartmadan, acı edebiyatı yapmadan
zorluğu zırvalığa dönüştürmeden

özneyiz biz
bu "özne" "olmak"tan sorumluyuz

askede de vardı bir arkadaşım
tam bir acı küpü
sanki acı fışkırıyor her yerinden
bende acı sandığı çıbanlarını patlattım
ne varsa aktı bir müddet
sonra rahatladı kendimi seviyorum demeye başladı

insanın kendi ayakları üzerinde durması ,kendini sevme felsefesi
hayata insanlar ile değil değerler ile bağlanması anlamında ulaşmaya
çalıştığı kişilik önemli

6.

güven konusunda canım yandı
ama bu beni alevledi ,tutuşturdu ,pişirdi
ve insan ve insan ilişkilerine doğru bakmamı sağladı diyebilirim
yani ben güvensizlik bunalımını yaşadım ama bu beni güvenmeye itti

etki- tepki basit bir kısır döngü
insanı olgunluk bu fasit dairenin dışına çıkmamızı öğütlüyor
bir örnek üzerinden genellemeler yapıyorlar
bu da ciddi anlamda yanlış düşünmeyi doğuruyor

seyretmek lazım
ekrana parazitler koymadan

ummayın
bunu yaşayın
olgunun içinde olun
dışında değil
bu hayatınız için bir kazanım olur
en önemlisi insandır
bizim için
eşyayı değerli kılan insan dır
insan ilişkileridir

imkanları kullandıktan sonra yapabilecek bir şey yok gerçekten
imkanlarımızı sorgulamalı üretmeye çalışmalıyız

doğru dürüst düşünmesini bile bilmiyoruz
aracı amaç yapacak kadar basit düşünebiliyoruz

herkes kendi bencilliğini kaşıyor insan ilişkilerinde
kendini besliyor çoğu zaman
paylaşım yok
insan olmanın anlamı yok
hep ben var

"ben yaptım" " ben ettim" mantığı var
önemli olan insan olmak
insan olmaya çalışmak
bunun çabasını vermeliyiz

hemde insanları bir ölçü kabul etmeden
insanlara bakmadan
benlik ölmez terbiye edilir
benlik ölürse insan ölür
önemli olan terbiye etmemiz arındırmamız

insan için tamlık diye bir durum yok
ulaşmak diye bir durum yok
insan için gayret etmek var
çabalamak var
insan olabilmenin anlamı burda
insan eksiktir
sürekli tamamlamaya çalışır
ama tam olan Allahtır
burdaki konumumuz gayret etmek bu çabayı sürdürmek
türklerde şöyle bir mantık var
bu çok yanlış
"ya hep ya hiç"

mesela
adam bir iyilik yapacak
ama tam yapamam diye hiç yapmıyor
bu çok yanlış bir mantık
tam olmak insan olmamak demek
insan kelime itibariyle de noksan
unutkandır

mecelle de bir kural vardır çok hoşuma gider
"bir şeyin tamamı elde edilmesse tamamı terkedilmez"
biz deki mantık tamamını elde edemiyorum tamamını terkediyorum
bu çok yanlış bir kurgu

tutarsız bir ölçüden tutarlı bir düşünce çıkmaz
yani mesela tamlık yok ki insan için
düşünce baştan tutarsız bir veriye dayanıyor
bir söz vardır
"ölçüleri yanlış olanın tüm ölçümleri de yanlıştır" der
kafamızdaki veriler sağlıksız
doğal olarak ta bozuk mantıklar üretiyor
aklımızdaki verileri ,beklentileri iyi deşifre etmeliyiz

niyetimiz olması gerekiyor
niyetimiz olmadığı için
bir mesafe katedemiyoruz
amacımız ne ise ona yönelik araçlar buluyor insan tabiatı
öncelikle sorgulamamız gerekiyor amaç ne?

okumak farketmektir,görebilmektir
okumak insanın kendini bilmesidir
değerini farketmesidir

"oku" mayı
salt kitap olarak almak doğru değil
ama verilerin önemi de büyük tabiki
kafada veri olmadan değerlendirme yapmak
okumadan bir yere varamayız
akıl ancak olanı düşünür
olmayanı düşünemez,
bundan dolayı
yeni veriler malzemeler edinmeliyiz

boş tenekeye değnek vurup ses çıkarması gibi oluyor
öncelikle referanslarımızı iyi anlamalı ve kendimizi referanslarımız
doğrultusunda anlamlandırmalıyız

kapitalist felsefede güç ;ideoloji doğurur
gösteriş kültürü güce dayanır

nitelik önemli
toplumlar süreler haline de gelebilir

7.

insan kendini verimli kullanmalı
devlet ve kurumlar içinde böyle
bir çok işleyiş çok hantal verimsiz
ama türkiyede kuralcı anlayış
verimin önünü tıkayabiliyor

biz genel olarak çok absürt komik
ölçülere sahibiz
insani ölçülerimiz yok
genelde şekilcilik hakim
önyargı hakim
çok basit algılarımız var
bu da düşünsel ufkumuzu daraltıyor

insan ilişkilerinde uslüp çok önemli
peygamberimiz şöyle der
" insanlara algılayabileceği bir tarzda konuşun yoksa onlara zulüm
edersiniz"
şimdi burda üslubumuzu incelemek gerekiyor
ama muhatabız anlamaya yanaşmıyor ise de
bizim için bir sorumluluk yoktur
önemli olan uslubumuz sadece
bir de şu var;
insan karekteri keskin değişimler yapamaz
bu tabiatımıza ters

yavaş ve mutedil bir değişim olması gerekiyor:
yoska zaten doğal süreç işlemez
ve verimli sonuçlar alınamaz:

ne yapalım taş olduk
-ne yapmayı önerirsin
taşı kırmayı
kıralım taşı
ama nasıl?
öncelikle bu taş olmayı farketmek gerekiyor
tahminim bu ilk adım:
bundan sonra bizi taş eden faktörleri inceleyip önlem almamız gerekiyor
taş devrinden insan devrine geçmemiz gerekiyor

yaratılışın belli bir formatı var
rus ingiliz arap farketmez
Allah bir tabiat üzerine yaratmış
bunun için diyor ya
"her çocuk fıtrat;tabiat üzerine doğar"
insanlığın evrensel değerleri var
peygamberler
felsefeciler
şairler
bütün entellektüeller
insanlığın evrensel değerlerini dillendirmiştir.

-sancı var olgu yok
mümkün değil
olgu var ki sancı var.

yorulmadan anlamak yok

ama şöyle bir kaide de yok

yoruluyoruz diye anlayacağız diye bir kural da yok
ama yorulmadan hiç anlayamayız

bir şeyi bilmek ile o şeyi benimsemek çok farklıbir şeyi bilirsiniz ama benimsemediğiniz için o şey sizin üzerinizde biretki yaratmaz

ahlak çok zayıf
yaşam ahlakı yok
veya çok zayıf

ahlak deyince hemen akla
zina yapmamak
içki içmemek geliyor
oysa ahlak karakter demek
insani karakter
mesela insan bilinci yok, dünya bilinci yok,
ümmet bilinci yok…

8.

paylaşabileceğiniz bir "eş"
evlilik zaten
"eşi"ni ;karşılığını bulmayı ifade ediyor
muhakkak kimse birebir örtüşmez
ama en azından yakınlaşabilir
bu yakınlaşan niteliklerden ötürü değerlendirmeye tabii tutabilirsiniz

"erkekler kadınlara bakar.kadınlar erkeklerin kendilerine baktıklarına bakarlar"

kadınlar daha ziyade mantıkçıdır
erkekler duygusal
kadınlar hesap yapar
erkekler olmasını ister sadece coğu zaman

mantıken saçma

mutlu olmanız gereken yerde ızdırap çekiyorsunuz

ama
mutlu olmak için çaba göstermek gerekiyor
gayret etmek gerekiyor
sonuçta iki insan "BİR" hayat kuracak
güvensizlik,bunalım boşluğa düşmüş
siz ikiniz BİR olarak gerçekleşiyorsunuz hayatta