Biraz sabredin değerli AKYURTLULAR.

4 yıldır bitirilemeyen, sürekli yenilenen, altyapı çalışmaları elbet birgün bitecek, doğalgaz kaçakları elbet bir gün sona erecek, bozulmayan, çökmeyen asfalt emin olun ki birgün icat edilecek... Akyurt için yerli, yabancı tüm uzmanlar büyük bir titizlikle, çökmeyen, bozulmayan asfalt icat etmek için çalışıyor, taşmayan kanalizasyon borularının yapımı için ise son aşamaya gelindi. Biraz daha sabredin! Hem 4 yıl önce, ne asfaltınız, ne kanalizasyonunuz, ne de doğalgazınız vardı, şikayet etmekte haklı değilsiniz ki!

Bu arada ilçede yürürken asfaltın içine gömülmüş kamyon, seyir halindeyken yolun altında kalan araç görürseniz şaşırmayın! Uzmanlar olası ihtimaller üzerine deney yapıyorlardır!
Ciddi anlamda birkaç kez dile getirdiğimiz gibi daha önce yapılan çalışmalar tekrar tekrar yapıldı. Bunda gerekli fizibilite çalışmalarının yapılmamasının yanısıra, titiz çalışmamanın da payı bulunuyor. Ayrıca üst üste yapılan “hatalar” bir hata olmaktan da çıkmış durumda... Çünkü 4 yıldır aynı şeyleri yaşıyoruz, çalışma tamamlanıyor, aradan 2 ay geçmeden çalışma bozuluyor, ya doğalgaz unutuluyor, ya telefon, ya elektrik hattı unutuluyor, ya yanlış çalışma yapılıyor, yada yapılan çalışma bozulduğundan dolayı yenilenmesi gerekiyor. Bütün bunlar çalışmaların bir hata olmaktan öteye geçmesine neden oluyor! Diğer taraftan bu çalışmaların “Akyurt’un 50 yıllık geleceğinin düşünülerek yapılıyor” olması da bir komedi unsuru olarak, bizleri güldürmeye yetiyor.

Akyurt’un çehresinin değişmesi için, bordür, kilit taşı, kaldırım çalışmaları büyük önem taşıyor. Bizler bir yandan bu çalışmalar yürütülürken sevinmiş, bir yandan da çeşitli spekülasyonlar üzerine durmuştuk. Şöyle Akyurt’un yollarına çıkıp bir yürüyelim, birkaç ay öncesini gözümüzde canlandıralım, bozulan, bozulmayan, yenilenen çalışmalara bakalım... Eminim büyük bir çoğunluğumuz çok uzun süre geçmediği için süreci hatırlıyor olacaktır. Bence “şantiye hali” 5. geleneksel bayramı da hak ediyor. Ya sizce?

Gizlenmek cogu zaman dogada ve kulturde akillica bir davranistir.Canlinin yasamini uzatir, onu tehlikelerden korur. Degisik gorunus kazanabilmekse apayri ve daha onemli bir kaygidir. Tabii ismini degistirmek kadar kolay degildir baska birinin Yuzunun ardina saklanmak. Kucuk bir dusuncesizlik tum gizemi bozabilir. Artik ne yaratilmak istenen korku kalir sahnede ne de gizemli goruntu. Seyircilerin cogu guler bu durumda. cok kucuk bir azinlik ise paylastiklari utanci ve caresizligi alarak Yanlarina sessizce terkederler salonu. Ancak onlar o adini bilemeyeceginiz, asla ulasamayacaginiz insanlar anlayabilirler,bugunlerde bir adi maskeyi tasiyabilmenin bile cok zor oldugunu.

cok zor degil mi?...

Yaratılışımızın gereği olan dostluk,Rabbimiz’in de Emridir..

Allah için birbirlerini sevenlere selam olsun.selam olsun

insanoğlunun,Adem (a.s)ile başlayan dünya üzerindeki hayatı,kıyametin kopmasını ile sona erecektır..
Allahu Teala,dünya hayatının son diliminde yaşayan insanlara son uyarıcısı göndermiştir..

Mevla ile kalın dostlar

Konuşmasına Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek Akyurt'a yapılan yatırımlardan bahsetti, meydan düzenlemesinden, doğalgaz ve kaldırım çalışmalarından bahsetti. Ancak ben öyle düşünüyorum ki, 30 trilyon rakamının ortaya çıkmasında tekrar tekrar yapılan, kanalizasyon ve kaldırım çalışmalarında payı bulunuyor. Eğer kontrolsüz yapılan çalışmaların önüne geçilebilseydi bu rakam belki de yarı yarıya düşecekti.

Diğer taraftan festival adı altında düzenlenen eğlence, devlet kaynakları ile seçim propagandası yapıldığını da gösteriyor. Şayet etkinlikte konuşan iki isim Akyurt Belediye Başkanı Gültekin Ayantaş ve Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanı Melih Gökçek yapmış oldukları çalışmaları seçim otobüsünden konuşuyormuşcasına aktardılar.

Bu nedenle bu organizasyonda benden sıfır not almayı başardı. Bir gazeteci olarak neler olup bittiğini görebilmek adına izlediğim eğlenceden ise hiçbir zevk alamadım.

Akyurt'ta bazı isimler seçim döneminde Şener'in yanında olabilir. Veya AKP'nin kapatılma ihtimalini göz önüne aldığımızda yine kurulacak olası parti de mevcut taban korunmaya çalışılacak, Şener'e kaymaların önlenmesi için bir strateji belirlendiğini bile düşünüyorum. Çünkü Milli Görüş her seferinde tekrar tekrar dirilmeyi başardı, bunu kimi zaman dini kullanarak, kimi zaman ise uluslararası dengelerde konumunu istenildiği şekle dönüştürmesi ile sağladı.Yani şunu söylemeye çalışıyorum, ha Tayyip, ha Şener!

AKP’nin nasıl her seferinde ayakları üzerinde durduğunu çözen, daha doğrusu bilen muhalefet, rakibini karşısına alamıyor. Siyaset alan doldurma becerisidir, muhalefetin alanını zaten iktidar yeterince doldurmuştur. AB, ABD, IMF, Dünya Bankası, NATO, işin özü sermaye ile ciddi bir ilişki yaşayan AKP, diğer siyasilere alan açmıyor. “Halk kime oy veriyorsa onun gibi olalım.” düşüncesi yok olmayı daha da çabuklaştırıyor. CHP bunun için en güzel örnek. Kutuplaşmaysa, kutuplaşma, karşıya almaysa karşıya alma,siyaset budur! ”Temiz eller” veya “yumuşak eller” siyaseti nereye kadar gidebilir ki?

Siyaset “ben daha güzelim.”, “ben daha güzel kahve pişiririm.” konumuna gelmiş durumda, hepsi ABD’ye şirin gözükmeye çalışıyor. Kusura bakmayın ama bu alan o kadar kolay boşalacağa benzemiyor. Öyle olsaydı, bugünkü belirsizlik hali anında çözülür, AKP gözden çıkarılırdı. Demek ki, daha iyi kahve yapmak bir işe yaramıyor!

E bizim Akyurt’taki siyasiler yukarıdaki alan kapma yarışından oldukça gerideler. Nasıl olsa yerel seçimler genel seçimlere göre biraz daha boş geçiyor, siyasetçiler yerel seçimlerde siyasi görüşlerinden ve duruşlarından ziyade “şunu yapacağım, bunu yapacağım...” ile yetiniyor.

Ülke siyaseti adına düşünce bildirmekten kaçınan, siyaseti “.... yapacağız, söz...” ile bitiren adamlardan uzak durulmalı. Otursun bir derdini anlatsın bakalım, ülke nasıl yönetilirmiş, nerde yanlış yapılıyormuş, dünya görüşünü bir görelim!

Fotoğraf Tayland'da çekildi. Vietnam Savaşı’nın ardından buraya göç eden ailelerin çocukları keyifle gülümsüyor objektiflere. Fotoğrafçı, ailelerinin zor bir yaşam sürdüğü bilgisini veriyor. Çıplak ayakları, bakımsız halleri de bunu doğruluyor ama gülen yüzleri ve gülümseyen gözleri, çocukların küçük şeylerle kısacık ‘o’ anlarda ne kadar mutlu olabildiğini gösteriyor. Belli ki ‘o’ anda kendilerine yönelen bir objektif, bu ufaklıkları bir hayli sevindiriyor

//////////////________________________

merhaba sevgili dostlar..

bir kaç gün ayrılık dan sonra yine beraberiz inşallah.

değerli kardeşler bildiğiniz gibi acizane sabahlar saat 11 de canlı yayındayim.

bazen aksilikler olabiliyor,bende kaynaklanan bir seyi değildir.

inanin ben masumummm:)

evet,inşallah bundan sonra tam 11 de görev !! başinda olacağım..

eğer cinar radyoya giremezsaniz ( yusuf kardeşim durmadan radyo kurçalayıp duruyor..inşallah daha güzel olur zamanla )

siz benim sayfalarım dan dinleyebilirsiniz sevgili dostlar..

bir kaç adres yazayım bakayım..

www.sevgialemi.blogcu.com

www.anguzelblogg.blogcu.com

www.hicretehli.blogcu.com

www.gonuldendamlalar.blogcu.com

sevgilerimle..

Allaha emanet Olun

Tuttum, ta içime oturttum seni

Aldim, oksadim saçlarini, öptüm

Içtim yudum yudum güzelligini

Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette

Bendeydi özlemlerin en korkuncu

Çildirirdim sen ne kadar uzaksan,

Ask degil, hiç doymayan bir seydi bu

Ben seni sevdim mi? Sevdim dogrusu

Sevdikçe tamamlandim, bütünlendim

Biri vardi aglayan; gecelerce

Biri vardi sana tutkun; o bendim

Ben seni sevdim mi? Sevdim, en büyük

En solmayan güller açti içimde

Ömrümü degerli kilan bir seydin

Sen benim bozbulanik gençligimde

Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya

Bir çizgiye vardim seninle beraber

Ve bir gün orada yitirdim seni

Ben seni sevdim mi? Sevdim, Ya sen beni?

“Ben artik gideyim” demeye hazirlanirken, delikanli birden garsonu cagirdi.

“Bana biraz tuz getirir misiniz” dedi. “Kahveme koymak icin.”

Yan masalardan bile saskin yuzler delikanliya bakti. Kahveye tuz! Delikanli
kipkirmizi oldu utanctan ama tuzu kahvesine doktu ve icmeye basladi.

Kiz, merakla “Garip bir agiz tadiniz var.” dedi.. Delikanli anlatti: “cocukken
deniz kenarinda yasardik. Hep deniz kenarinda ve denizde oynardim.
Denizin tuzlu suyunun tadi agzimdan hic eksilmedi. Bu tatla buyudum ben.
Bu tadi cok sevdim. Kahveme tuz koymam bundan. Ne zaman o tuzlu tadi
dilimde hissetsem, cocuklugumu, deniz kenarindaki evimizi ve mutlu
ailemi hatirliyorum... Annemle babam hala o deniz kenarinda oturuyorlar.
Onlari ve evimi oyle ozluyorum ki...”

Bunlari soylerken gozleri nemlenmisti delikanlinin... Kiz dinlediklerinden
cok duygulanmisti. İcini bu kadar samimi doken, evini, ailesini bu kadar
ozleyen bir adam, evi, aileyi seven biri olmaliydi. Evini dusunen, evini
arayan, evini sakinan biri... Ev duyusu olan biri... Kiz da konusmaya
basladi. Onun da evi uzaklardaydi. cocuklugu gibi...

O da ailesini anlatti. cok sirin bir sohbet olmustu... Tatli ve sicak.
Ve de bu sohbet oykumuzun harikulade guzel baslangici olmustu tabii...
Bulusmaya devam ettiler ve her guzel oykude oldugu gibi, prenses,
prensle evlendi. Ve de sonuna kadar cok mutlu yasadilar. Prenses
ne zaman kahve yapsa prensine icine bir kasik tuz koydu, hayat boyu...
Onun boyle sevdigini biliyordu cunku...

40 yil sonra, adam dunyaya veda etti. “olumumden sonra ac” diye
bir mektup birakmisti sevgili karisina. soyle diyordu, satirlarinda: “Sevgilim,
bir tanem. Lutfen beni affet. Butun hayatimizi bir yalan uzerine kurdugum
icin beni affet. Sana hayatimda bir tek kere yalan soyledim.. Tuzlu kahvede.

İlk bulustugumuz gunu hatirliyor musun? oyle heyecanli ve gergindim ki,
seker diyecekken ‘Tuz’ cikti agzimdan. Sen ve herkes bana bakarken,
degistirmeye o kadar utandim ki, yalanla devam ettim. Bu yalanin bizim
iliskimizin temeli olacagi hic aklima gelmemisti. Sana gercegi anlatmayi
defalarca dusundum. Ama her defasinda korkudan vazgectim.
simdi oluyorum ve artik korkmam icin hicbir sebep yok...

İste gercek: Ben tuzlu kahve sevmem! O garip ve rezil bir tat.
Ama seni tanidigim andan itibaren bu rezil kahveyi ictim.
Hem de zerre pismanlik duymadan. Seninle olmak hayatimin
en buyuk mutlulugu idi ve ben bu mutlulugu tuzlu kahveye borcluydum.
Dunyaya bir daha gelsem, herseyi yeniden yasamak, seni yeniden
tanimak ve butun hayatimi yeniden seninle gecirmek isterim,
ikinci bir hayat boyu daha tuzlu kahve icmek zorunda kalsam da...”

Yasli kadinin gozyaslari mektubu sirilsiklam islatti. Lafi acildiginda
birgun biri, kadina “Tuzlu kahve nasil bir sey?” diye soracak oldu..

Gozleri nemlendi kadinin...
cok tatli!.. dedi...

Su dayanamamis atesin gozlerindeki sicakliga
al demis;
Yuregim sana armagan...
Sarilmis atesle su birbirlerine
sikica, kopmamacasina...

Zamanla su, buhar olmaya,
ates, kul olmaya baslamis.
Ya kendisi yok olacakmis, ya aski...
Bastan alinlarina yazilmis olan kaderi de
yuregindeki kederi de
alip gitmis uzak diyarlara su...

Ates kizmis, ates yakmis ormanlari...
Aramis suyu diyarlar boyu,
gunler boyu, geceler boyu
Bir gun gelmis, suya varmis yolu
Bakmis o duru gozlerine suyun,
biraz kirgin, biraz hircin.

Ve o an anlamis;
askin bazen gitmek oldugunu.
Ama gitmenin yitirmek olmadigini....
Ates durmus, susmus, sonmus askiyla.

İste o zamandan beridir ki:
Ates sudan,
su atesden kacar olmus..

Atesin yuregini sadece su,
Suyun yuregini
Sadece ates alir olmus...

Her şeyin bir bedeli var biliyorum ve bende bu bedeli ödüyorum. Ödediğim bedel
sensizlik, yalnızlık, aşksızlık Oysa yüreğim her şeye rağmen mutlu olmanı
diliyor....

Seni bulduğum yerden başlıyorum yürümeye.. Seni düşünüyor ve gecenin ayazında
üşüyorum.. Veda bile etmeden gidişin geliyor aklıma, sadece susuyorum

bir gun yanina bir balik daha gelivermis. yeni gelenin renklerine asik olmus. etrafindaki her seyden daha cok sevmis onu. canliymis, hareket ediyormus, birlikte yuzuyorlar, saklanacak yeni kuytular kesfediyorlarmis. karinlarini birlikte doyuruyorlar, birlikte uyuyorlarmis.. onun renklerine, gozlerine asik olmus, surekli onu seyrederken buluyormus kendini bu balik.. yeni gelen de onu seviyormus. camdan akvaryumlarinin icinde mutlularmis.

bir gun balik uyanmis.. yaninda renkli baligi gorememis.. evvela telaslanmamis. dolanmaya baslamis. sus bitkilerinin aralarini kontrol etmis.. cakil taslarini kuyruguyla eselemis, deniz kabuklarinin icine girmis.. yok.. o gun aksama kadar beklemeye karar vermis.. nasilsa gelecektir, demis..

o gun yemegini yalniz yemis.. o gece yalniz uyumus. ertesi sabah gelecek, burnuyla onu durtecek sanmis.. sabah uyaninca su her zamankinden daha da sakinmis.. 3. gun artik yemek yemeyi kesmis.. umutlanmayi kesmis.. uyumayi kesmis.. ara sira akvaryumun icinde dolanip duruyor, basini cama carptikca da yalnizligini hissediyormus..

akvaryumdan nefret etmeye baslamis. deniz kabuklarinin, plastik bitkilerin, cakil taslarinin yakinindan gecmez olmus. onun zaten hicbir sey bilmeden yasadigi bu hayata ikinci bir kisiyi once sokup sonra da onu cikardiklari icin tanimadigi, bilmedigi her seye ofkeliymis..

merak ediyormus balik.. bir gun yeniden cikip geldiginde acaba bu hayattan tamamen nefret mi etmis olacagim.. ve kiziyormus o baliga, bu kadar aci verecektiyse, niye gitmeden evvel anlatmadin bana butun bunlari, niye aglamama izin vermedin, niye simdi ikide bir de dolanip duran ve basini camdan bir akvaryuma carpan saskin bir baligim ben?

ayrilik tipki soguk alginligi gibidir. ne kadar kalin giyinirsen giyin, ne kadar vitamin alirsan al, gelir bulur bu illet seni. ayrilik da oyledir; sen istedigin kadar kuralina gore oyna, o seni en olmayacak zamanda gelir bulur.

evet, feci bir sekilde soguk alginligina benzer ayrilik. cunku her soguk alginligindan sonra bunyen daha bir direnc kazanir, bagisiklik sistemin daha dayanikli olur. tipki her ayriliktan sonra kalbinin daha sert, beyninin daha secici, daha temkinli olmasi gibi.